Φτάνοντας στο χωριό το τοπίο που συναντήσαμε ήταν εντελώς διαφορετικό από αυτό που είχαμε συνηθίσει. Η συνεχόμενη κακοκαιρία άφησε έντονο το αποτύπωμά της στο ανάγλυφο της περιοχής. Ιδιαίτερα κατά μήκος του ποταμού Αγναντίτη, η κοίτη έχει μεγαλώσει αισθητά, δεκάδες δέντρα έχουν παρασυρθεί, ενώ οι κατολισθήσεις στις πλαγιές κόβουν κυριολεκτικά την ανάσα. Η φύση έδειξε τη δύναμή της, αφήνοντας πίσω της εικόνες που προκαλούν δέος αλλά και προβληματισμό.

Το διήμερο των εκδηλώσεων, ωστόσο, ο καιρός στάθηκε σύμμαχος. Παρά το έντονο κρύο —καθώς βρισκόμαστε ακόμη στην καρδιά του χειμώνα— υπήρξε μια πολύτιμη ανάπαυλα από τις συνεχόμενες βροχές. Ηλιοφάνεια σε αρκετές στιγμές της ημέρας και ένα ελαφρύ αεράκι συνέθεταν το σκηνικό, επιτρέποντας σε κατοίκους και επισκέπτες να βρεθούν και πάλι όλοι μαζί στην πλατεία. Ο κόσμος ήταν αρκετός, με διάθεση να αφήσει πίσω του, έστω και για λίγο, τις πρόσφατες καταστροφές και να δώσει χώρο στη χαρά και τη συλλογικότητα.

Την Κυριακή το απόγευμα, ο Σύλλογος είχε ετοιμάσει μια σειρά από αποκριάτικα δρώμενα. Πριν ακόμη ξεκινήσουν οι εκδηλώσεις στην πλατεία του Κάτω Μαχαλά, καρναβαλιστές κατέφθασαν πάνω σε άρματα, υπό τους ήχους της αποκριάτικης μουσικής, ανεβάζοντας από νωρίς το κέφι στα ύψη.

Κατά την παραμονή μας στην πλατεία, ως Αδελφότητα μοιράσαμε στους παρευρισκόμενους αποκριάτικα αξεσουάρ, σερπαντίνες, κομφετί και καραμούζες, ώστε όλοι —μικροί και μεγάλοι— να μπουν στον εορταστικό ρυθμό.

Ακολούθησε το γαϊτανάκι και άλλα παραδοσιακά δρώμενα, ενώ στο μέσον της πλατείας άναψε η μεγάλη φωτιά, με αποκορύφωμα το κάψιμο του βασιλιά Καρνάβαλου. Η πλατεία, με μέριμνα του Συλλόγου, είχε σκεπαστεί προληπτικά για παν ενδεχόμενο. Το γλέντι συνεχίστηκε μέχρι αργά το βράδυ με παραδοσιακή μουσική, χορό, μεζέδες και άφθονο δωρεάν κρασί, σε μια ατμόσφαιρα ζεστή και αυθεντική, όπως μόνο το χωριό μας ξέρει να δημιουργεί.

Την επομένη, Καθαρά Δευτέρα, με την ίδια καλή διάθεση, χωριανοί και φίλοι απόλαυσαν τη φασολάδα και τα σαρακοστιανά εδέσματα, προσφορά του Συλλόγου. Το ενδιαφέρον μονοπώλησαν οι χαρταετοί και το πόσο ψηλά θα καταφέρουν να πετάξουν στον αγναντιώτικο ουρανό, δίνοντας έναν συμβολικό τόνο αισιοδοξίας και ελπίδας.

Θα θέλαμε να εκφράσουμε τα θερμά μας συγχαρητήρια στον Εκπολιτιστικό και Εξωραϊστικό Σύλλογο των απανταχού Αγναντιτών “Τα Άγναντα”, ο οποίος μέσα σε μια τόσο δυσμενή συγκυρία στάθηκε όρθιος. Με τη συμβολή των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και των εθελοντών, φιλοξένησε στην πλατεία του Κάτω Μαχαλά τις διήμερες αποκριάτικες εκδηλώσεις, διατηρώντας ζωντανό το εορταστικό πνεύμα των ημερών.

Συγχαρητήρια σε όλους όσοι συνέβαλαν και συμμετείχαν με τον τρόπο τους, αποδεικνύοντας πως όταν υπάρχει ενότητα, τίποτα δεν μπορεί να σβήσει την παράδοση και τη συλλογική μας δύναμη.

Ευχόμαστε σε όλους καλή Σαρακοστή με υγεία!

Ευχόμαστε να σταματήσουν οι βροχοπτώσεις και σύντομα να ξεκινήσουν τα απαραίτητα έργα αποκατάστασης, ώστε να αποκατασταθεί η ασφάλεια και η προστασία όλων των κατοίκων και επισκεπτών του Δήμου και του χωριού μας.

Το άρθρο Απόκριες και Κούλουμα 2026 στα Άγναντα εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Παρά τη μειωμένη προσέλευση, όσοι παρευρέθηκαν είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν ένα ζεστό και ποιοτικό γλέντι, με την ορχήστρα του καταστήματος και κορυφαίους μουσικούς να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό. Στο κλαρίνο ξεχώρισε ο Μάκης Τσίγκος, ενώ στο τραγούδι οι Γιάννης Καψάλης και Τζένη Κατσίγιαννη δημιούργησαν ένα αυθεντικό ηπειρώτικο κλίμα, πλαισιωμένο και από νησιωτικούς ρυθμούς που έδωσαν ποικιλία στο πρόγραμμα.

Την εκδήλωσή μας τίμησαν με την παρουσία τους ο Χρήστος Παππάς, Πρόεδρος Τ.Κ. Αγνάντων, ο Παναγιώτης Αηδόνης, Πρόεδρος του Εκπολιτιστικού και Εξωραϊστικού Συλλόγου απανταχού Αγναντιτών «Τα Άγναντα», καθώς και η Έρη Καραβάτσου, μέλος του Δ.Σ., μαζί με τα αναπληρωματικά μέλη Χρήστο Αποστόλου και Σοφία Καραβάτσου. Παρόντες επίσης ήταν ο Ιωάννης Μπάρπας, Πρόεδρος Ηπειρωτών Παλλήνης, η Ευαγγελία Λαγού, Πρόεδρος Κυψελιωτών Αθήνας, ο Ειδικός Γραμματέας του Δ.Σ. Ηπειρωτών Ιλίου Κώστας Κωνσταντίνος, ο Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Ηπειρωτών Ιλίου Κωνσταντίνος Χονδρογιώργος, ο Αναστάσιος Τσιρώνης, Γραμματέας των Ηπειρωτών Αστυνομικών Αττικής και ο Ευάγγελος Γιαννακουδάκης, Γραμματέας του Συλλόγου «Ευ αγωνίζεσθαι» και πρώην καθηγητής του Γυμνασίου Αγνάντων.

Μήνυμα απέστειλε ο Αντιδήμαρχος Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων Όμηρος Καπέλης, ο οποίος αδυνατούσε να παρευρεθεί λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων στο χωριό. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης παρευρέθηκε και αντιπροσωπεία της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας με επικεφαλής τον πρόεδρό της, Μάκη Κιάμο.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με σύντομο χαιρετισμό του Προέδρου της Αδελφότητας, Κώστα Ευάγγελου, ο οποίος, αφού καλωσόρισε τους παρευρισκόμενους και εξέφρασε τις ευχαριστίες του, αναφέρθηκε με ιδιαίτερη συγκίνηση στις καταστροφικές συνέπειες της κακοκαιρίας «Αντέλ» στο χωριό μας και στις προσπάθειες αποκατάστασης των ζημιών. Παράλληλα, ευχαρίστησε θερμά όλους όσοι στάθηκαν αρωγοί με έμπρακτη βοήθεια στις δύσκολες εκείνες στιγμές.

Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η κοπή της βασιλόπιτας από τα παρόντα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, η οποία ήταν ευγενική χορηγία των Φούρνων Θανάση. Στο βήμα προσκλήθηκαν για ευχές και για να κόψουν το κομμάτι τους ο Χρήστος Παππάς από τον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων, ο Παναγιώτης Αηδόνης και η Έρη Καραβάτσου από τον Εκπολιτιστικό και Εξωραϊστικό Σύλλογο απανταχού Αγναντιτών, ο Γιάννης Μπάρπας από τους Ηπειρώτες Παλλήνης και ο Ευάγγελος Γιαννακουδάκης.

Μετά τα διαδικαστικά, τη σκυτάλη πήρε το γλέντι με ηπειρώτικους χορούς, το οποίο άνοιξε το Διοικητικό Συμβούλιο. Κατά τη διάρκεια του χορού, στα video wall του καταστήματος προβάλλονταν βίντεο από το χωριό, δημιουργώντας μια ζεστή, συγκινητική και νοσταλγική ατμόσφαιρα που ένωσε ακόμη περισσότερο τους παρευρισκόμενους με τις ρίζες τους.

Το γλέντι κράτησε μέχρι αργά, με την ορχήστρα και τους τραγουδιστές να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό και να κρατούν αμείωτο το κέφι. Ξεχωριστή στιγμή της εκδήλωσης αποτέλεσε ο μερακλίδικος χορός του 90χρονου Γιώργου Πολύζου, ο οποίος ήταν και ο τυχερός που βρήκε το φλουρί της βασιλόπιτας, κερδίζοντας το θερμό χειροκρότημα όλων.

Ευχαριστίες

Η Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας εκφράζει θερμές ευχαριστίες:

– Στη διεύθυνση και το προσωπικό του καταστήματος για την άψογη φιλοξενία

– Στον Γιάννη Μπάρμπα για την πολύτιμη βοήθειά του στην οργάνωση της χοροεσπερίδας

– Στα μέλη και τους φίλους της Αδελφότητας που έδωσαν το παρόν και στήριξαν την εκδήλωση

– Στους δωροθέτες, που με τα πλούσια δώρα τους ενίσχυσαν και πλαισίωσαν τη λαχειφόρο αγορά

Αναλυτικά οι δωροθέτες:

• Σταυρούλα Αηδόνη / Hotel Antonios, Αρχαία Ολυμπία

• Χρήστος Παπακωνσταντίνου / Ταβέρνα «Δροσιά», Μάνδρα Αττικής

• Black or White, κατάστημα ρούχων, Ίλιον

• Οδική Βοήθεια Μαρκόπουλος

• Δήμητρα Καπέλη / Μαθήματα γυμναστικής και μπαλέτου

• Σύλλογος Φίλων «Ευ Αγωνίζεσθαι» (φωτιστικά οροφής)

• Κώστας και Χρήστος Αποστόλου / Coffee Bull, Γαλάτσι

• Υπεραγορές Σκλαβενίτης Α.Ε.

• ΠΑΣ Αθηνών

• Δημήτρης και Γιώργος Δ.Σ. Χασαλευρης (10 κιλά κρέας)

• Κωνσταντίνα Χούμη / Κέντρο Ενημέρωσης Εθνικού Πάρκου Τζουμέρκων, Περιστερίου και Χαράδρας Αράχθου ΟΦΥΠΕΚΑ – Άγναντα

• Γιώργος Θανάσης / Φούρνοι Θανάση

Με πίστη στις παραδόσεις μας και με γνώμονα τη διατήρηση των δεσμών με το χωριό και την κοινότητά μας, συνεχίζουμε το έργο της Αδελφότητας, ευελπιστώντας σε μεγαλύτερη συμμετοχή και ακόμη πιο δυναμικές εκδηλώσεις στο μέλλον.

Το άρθρο Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας: Απολογισμός Ετήσιου Χορού και Κοπής Βασιλόπιτας εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Είκοσι χρόνια παράδοσης, δράσης και προσφοράς
Φέτος συμπληρώθηκαν είκοσι χρόνια από τότε που η Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας ξεκίνησε να
διοργανώνει τις καθιερωμένες καλοκαιρινές εκδηλώσεις στο αγαπημένο μας χωριό, την Άγναντα.
Είκοσι χρόνια γεμάτα αθλητισμό, πολιτισμό, κοινωνική προσφορά και συμμετοχή, που καθιέρωσαν τον
θεσμό αυτό ως έναν από τους σημαντικότερους του καλοκαιριού στα Τζουμέρκα.
Ο φετινός Αύγουστος απέδειξε για ακόμη μια φορά τη δύναμη της ενότητας, της συνεργασίας και του
εθελοντισμού.
Μικροί και μεγάλοι, ντόπιοι και απόδημοι, συμμετείχαν με ενθουσιασμό, δίνοντας ζωή και χρώμα σε
κάθε γωνιά του χωριού.

Κυριακή 3 Αυγούστου – Εθελοντική Αιμοδοσία
«Μια σταγόνα ζωής για όλους τους Αγναντίτες»
Η αυλαία των εκδηλώσεων άνοιξε με εθελοντική αιμοδοσία στο παλιό Δημαρχείο Αγνάντων, υπό την
αιγίδα της Αδελφότητας Αγναντιτών Ιωαννίνων σε συνεργασία με το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο
Ιωαννίνων.
Η συμμετοχή ήταν συγκινητική, με εθελοντές αιμοδότες να ενισχύουν την Τράπεζα Αίματος του
Συλλόγου, προσφέροντας ζωή και ελπίδα σε όσους την έχουν ανάγκη.

⸻

Τετάρτη 6 Αυγούστου – Δημιουργική Δράση & Παρουσίαση δράσεων ΟΦΥΠΕΚΑ
Στην αίθουσα του Κέντρου Ενημέρωσης Εθνικού Πάρκου Τζουμέρκων, Περιστερίου και Χαράδρας
Αράχθου, τα παιδιά απόλαυσαν μια εκπαιδευτική και δημιουργική εμπειρία.
Η Κωνσταντίνα Χούμη Διοικητική υπάλληλο του Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α.(Πιστοποιημένο Διοικητικό και
Οικονομικό Στέλεχος Επιχειρήσεων Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π., Πιστοποιημένη Τεχνικός Δασικής Προστασίας
Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π.-Αδειούχος Καθηγήτρια Αγγλικών) στη ΜΟΝΑΔΑΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΩΝ
ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΗΠΕΙΡΟΥ (ΤΟΜΕΑΣ Α ́ Π.Π.) του Κέντρου Ενημέρωσης Εθνικού Πάρκου Τζουμέρκων,
Περιστερίου και χαράδρας Αράχθου στην Άγναντα παρουσίασε τις δράσεις του ΟΦΥΠΕΚΑ, ενώ
μοιράστηκαν δωρεάν αθλητικά είδη – χορηγία του οργανισμού.
Η εκδήλωση έκλεισε με ένα όμορφο εργαστήριο ζωγραφικής πάνω σε ύφασμα, γεμάτο φαντασία και
παιδικά χαμόγελα.

⸻
Πέμπτη 7 Αυγούστου – Έναρξη Ποδοσφαιρικού Τουρνουά
Το γήπεδο 5×5 του Γυμνασίου–Λυκείου Αγνάντων γέμισε με φωνές, πάθος και φιλικό ανταγωνισμό.
Οι μικροί και μεγάλοι ποδοσφαιριστές χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες δημοτικού, δύο γυμνασίου και
τέσσερις λυκείου και ανδρών–παλαιμάχων, προσφέροντας τέσσερις ημέρες γεμάτες δράση, χαρά και
αθλητικό πνεύμα.

⸻
Σάββατο 9 Αυγούστου – Τουρνουά Beach Volley
Το Κέντρο Αναψυχής και Άθλησης Αγνάντων μετατράπηκε σε… παραλία!
Δύο μικτές ομάδες ανδρών και γυναικών αγωνίστηκαν σε ένα τριήμερο τελικά τουρνουά, αφού η μεγάλη
συμμετοχή ανέτρεψε τον αρχικό σχεδιασμό.

Η ατμόσφαιρα ήταν καλοκαιρινή, με θεατές να χειροκροτούν και να απολαμβάνουν κάθε φάση.

⸻

Δευτέρα 11 Αυγούστου – Υπαίθρια Παιχνίδια για Παιδιά
Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε η αθλητική εκδήλωση που διοργανώθηκε από την Αδελφότητα
Αγναντιτών Αθήνας στο Κέντρο Άθλησης και Αναψυχής Αγνάντων Tzoumerka Activities Center , υπό την
υπεύθυνη καθοδήγηση της κυρίας Μαρίνας Αναστασίου. Η διοργάνωση είχε ως στόχο την προώθηση της
σωματικής άσκησης, της ομαδικότητας και της επαφής των παιδιών με τη φύση, μέσα από μια ποικιλία
υπαίθριων ομαδικών και ατομικών αθλημάτων.
Με συμβολικό αντίτιμο συμμετοχής 5€, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους σε
διαφορετικά αθλήματα, να συνεργαστούν, να διασκεδάσουν και να ανακαλύψουν νέες δεξιότητες. Η
ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη ζωντάνια και χαμόγελα, με τον καταπράσινο χώρο του Κέντρου και το
επιβλητικό τοπίο των βουνών να δημιουργούν το ιδανικό σκηνικό για μια αξέχαστη εμπειρία.
Η συμμετοχή ήταν ιδιαίτερα ικανοποιητική, ενώ οι μικροί αθλητές επέδειξαν ενθουσιασμό και ενεργή
παρουσία σε όλες τις δραστηριότητες. Η διοργάνωση κύλησε ομαλά, με άριστη οργάνωση, ασφαλείς
συνθήκες και πλούσιο πρόγραμμα, γεγονός που επιβεβαιώνει την επιτυχία της συνεργασίας μεταξύ της
Αδελφότητας και του TAC.
Συνολικά, η εκδήλωση κατάφερε να ενισχύσει το πνεύμα συνεργασίας και την αγάπη για τον αθλητισμό,
αφήνοντας σε όλους τους συμμετέχοντες – μικρούς και μεγάλους – υπέροχες αναμνήσεις.

⸻
Τρίτη 12 Αυγούστου – Τζούνιορ Άθλος & Φιλανθρωπικός Αγώνας Παλαιμάχων
Η ημέρα ξεκίνησε δυναμικά με τον Τζούνιορ Άθλο, που συγκέντρωσε το ενδιαφέρον από νωρίς το πρωί.
Στον κάτω μαχαλά, περίπου 70 παιδιά ηλικίας 2 έως 15 ετών έτρεξαν με πάθος στους αγώνες ταχύτητας,
χωρισμένα ανά κατηγορία ηλικίας.

Η συμμετοχή και ο ενθουσιασμός ήταν εντυπωσιακοί, ενώ στο τέλος πραγματοποιήθηκε τελετή
απονομής μεταλλίων σε όλα τα παιδιά που έλαβαν μέρος – γιατί για τους μικρούς Αγναντίτες, όλοι ήταν
νικητές!

Οι συμμετέχοντες ανά κατηγορία ήταν:

3-4 Ετών:

1. Αμαρυλλίς Κοράκη
2. Ζωή Σαλαμούρα
3. Νεφέλη Ζώη
4. Χριστίνα Νικολοπούλου
5. Άνθια Κώστα
6. Ιωάννης Παπακωνσταντίνου
7. Αφροδίτη Οικονομάκη
8. Ευαγγελία Αβραμίδου
9. Στέφανος Βήχας
10. Φίλιππος Σκουτελιάς
11. Κωνσταντίνος ΓΟύλας
12. Άρης Κωστούλας
13. Έκτορας Πλιάτσικας
14. Χρήστος Κώστας

5-6 Ετών:

1. Αγάπη Θανάση
2. Ειρήνη Ευσταθίου
3. Έρη Νάτση
4. Γεωργία Νικολοπούλου
5. Φρειδερίκη Γυφτοπούλου
6. Μαρία Γρηγοράκου
7. Χρήστος Ζάραγκας
8. Περικλής Μανωλόπουλος
9. Δημήτρης Σαλαμούρας
10. Ηλίας Κοράκης
11. Κωνσταντίνος Φάκας
12. Βαγγέλης Ζώης
13. Κωνσταντίνος Νίκος
14. Ευάγγελος Τσατσούλης
15. Αναστάσης Νικολόπουλος
16. Άγγελος Κωστούλας
17. Δημήτρης Παππάς

7-8 Ετών:

1. Δέσποινα Ευσταθίου
2. Αντιγόνη Κωσταρέλου
3. Μιχαέλα Ντερμάρη
4. Ελευθέριος Βήχας
5. Λάμπρος Ζώης
6. Κωνσταντίνος Κοκκινίδης
7. Αποστόλης Παπανίκος
8. Αλίσιο Μούκα

9-10 Ετών:

1. Χριστίνα Καπέλη
2. Μάρθα Αβραμίδου
3. Εβίτα Γαλάνη
4. Πηνελόπη Κωστούλα
5. Άρτεμις Νίκου
6. Ιωάννα Γούλα
7. Αναστασία Μανωλοπούλου
8. Ανδρέας Γυφτόπουλος
9. Κωνσταντίνος Βήχας
10. Ηλίας Θανάσης
11. Μιχάλης Χασαλεύρης

11-12 Ετών:

1. Λυδία Βαρβάτου- Χασαλεύρη
2. Μελίνα Γυφτοπούλου
3. Γεωργία Καπέλη
4. Αγγελική Αρβανίτη
5. Σοφία Καραβάτσου
6. Χαρά Παπανίκου
7. Ναταλία Χασαλεύρη
8. Χαρά Παπανίκου
9. Αμαρυλλίς Τζίμα
10. Δημήτρης Σκουτελιάς
11. Θεόδωρος Κοκκινίδης
12. Αθανάσιος Τσατσούλης
13. Γιώργος Κωστούλας
14. Γιάννης Ρίζος
15. Ανδρέας Γιαννούλας
16. Θεοδόσης Κωσταρέλος
17. Ιάσωνας Κοντός
18. Κωνσταντίνος Ντούβαλης

Το απόγευμα, μια ξεχωριστή αθλητική και κοινωνική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 12
Αυγούστου στο Δημοτικό Γήπεδο Καταρράκτη, υπό την αιγίδα του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων και
διοργανωτές την Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας και τον Εκπολιτιστικό και Εξωραϊστικό Σύλλογο των
Απαναχού Αγναντιτών ” Τα Άγναντα” . Ο φιλανθρωπικός αγώνας ποδοσφαίρου, που είχε σκοπό την
ενίσχυση του Συλλόγου «Πίστη» Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών με Καρκίνο, στέφθηκε με επιτυχία,
καθώς συγκεντρώθηκε το ποσό των 513 ευρώ.
Η μεγάλη προσέλευση και συμμετοχή του κόσμου οδήγησε στη δημιουργία τριών ομάδων, αντί των δύο
αρχικά προγραμματισμένων:
Νέοι Αγνάντων
Παλαίμαχοι Αγνάντων
Μεικτή Τζουμέρκων
Το παρόν στην εκδήλωση έδωσαν ο Δήμαρχος Κεντρικών Τζουμέρκων Χρήστος Χασιάκος και ο
Αντιδήμαρχος Παναγιώτης Ριζάκης, οι οποίοι στήριξαν την προσπάθεια με την παρουσία τους.
Στο περιθώριο της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκαν τιμητικές απονομές:
Στον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων, μέσω του Δημάρχου κ. Χρήστου Χασιάκου
Στην Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας και στον Σύλλογο Απανταχού Αγναντιτών, μέσω των προέδρων
τους κ. Ευάγγελο Κώστα και κ. Παναγιώτη Αηδόνη αντίστοιχα.
Στους διαιτητές κ. Μέγα Βασίλειος και κ. Φίλο Ηλία
Στον ιατρό του αγώνα κ. Κατσάνο Χρήστο, για την εθελοντική του προσφορά
Ξεχωριστή μνεία αξίζει στον καθηγητή κ. Γιαννακουδάκη Ευάγγελο, πρώην καθηγητή του Γυμνασίου
Αγνάντων, ο οποίος οραματίστηκε και εθελοντικά οργάνωσε τον αγώνα, αποδεικνύοντας πως η αγάπη για
τον τόπο και τους ανθρώπους του δεν ξεχνιέται ποτέ.
Ως διοργανωτές θα θέλαμε να εκφράσουμε τις θερμές μας ευχαριστίες:
Προς τον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων και το προσωπικό του, για την προετοιμασία του γηπέδου,
Προς τον Πρόεδρο του Συλλόγου Αγνάντων, για τη συνεργασία,
Προς όλους τους παίκτες, διαιτητές και εθελοντές,
Και κυρίως προς τον κόσμο, που στήριξε τον αγώνα με την παρουσία και την προσφορά του.
Η εκδήλωση άφησε πίσω της θετικό αποτύπωμα, ενισχύοντας όχι μόνο οικονομικά αλλά και ηθικά το
έργο του Συλλόγου «Πίστη», και αποδεικνύοντας ότι η συλλογικότητα και η αλληλεγγύη παραμένουν
ζωντανές αξίες για τους Αγναντίτες.

⸻
Τετάρτη 13 Αυγούστου – Αναβολή Θερινού Σινεμά
Η προβολή θερινού κινηματογράφου αναβλήθηκε λόγω παράλληλης εκδήλωσης στο χωριό. Το
ενδιαφέρον όμως παραμένει και η δράση αναμένεται να επανέλθει του χρόνου! ⸻

Πέμπτη 14 Αυγούστου – Το Κυνήγι του Χαμένου Θησαυρού

Στην πλατεία του επάνω μαχαλά, τα παιδιά του δημοτικού ξεκίνησαν από νωρίς το πρωί το πιο
διασκεδαστικό «κυνήγι» του καλοκαιριού.
Με γρίφους, δοκιμασίες και πολύ γέλιο, περιηγήθηκαν σε κάθε γωνιά του χωριού ώσπου να βρουν τον
πολυπόθητο θησαυρό!
Η ημέρα έκλεισε με ζωγραφιές, χαρά και διάφορες λιχουδιές για όλους!

⸻
Σάββατο 16 Αυγούστου – Το Μεγάλο Πάρτι
Η πλατεία του κάτω μαχαλά έγινε το κέντρο της διασκέδασης!

Το Moo the Van πρόσφερε δροσερά κοκτέιλ, ενώ ο Dj Dios κράτησε το ρυθμό ως τις πρώτες πρωινές
ώρες.
Χορός, μουσική, χαμόγελα και πολύ κέφι σφράγισαν την ολοκλήρωση των φετινών εκδηλώσεων.

⸻

Ευχαριστήριο της Αδελφότητας Αγναντιτών Αθήνας

Η Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας εκφράζει τις εγκάρδιες ευχαριστίες της:

• Προς τον Δήμαρχο Κεντρικών Τζουμέρκων Xρήστο Χασιάκο, τον Αντιδήμαρχο Όμηρο
  Καπέλη και τον Πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου Χρήστο Παππά για τη στήριξη.
• Προς τους εθελοντές Αλέκο Γιαννάκη, Μαρίνα Γιαννούλα, Βασίλη Φίλο, Δέσποινα
  Γιαννούλα και όλους όσοι πρόσφεραν με ανιδιοτέλεια τις υπηρεσίες τους.
• Προς τη Μαρίνα Αναστασίου και τον Γιάννη Θεοχαρόπουλο για την άψογη
  συνεργασία με το TAC.
• Προς το Moo the Van για τη συμβολή του στη διοργάνωση του πάρτι.
  Ευχαριστούμε θερμά τους υποστηρικτές:
  Γιώργο Κράββαρη (Θερμπροσόψεις – Σοβατίσματα- Βαψίματα 693668662- 2102532232 )
  Βαγγέλη Καρύδη ( Στέγες Καρύδης 6972331664),
  Ηλία & Γιάννη Κωστούλα ( Mylos cafe-bar ),
  Χρήστο Παπακωνσταντίνου- Δήμητρα Καπέλη (την ταβέρνα Δροσιά στη Μάνδρα Αττικής )και τη
  Ρούλα Γιαννάκη (Φσικοθεραπεία, Ρόδα Κέρκυρα – 2663064262)
  για την πολύτιμη οικονομική συνδρομή τους.
  
• Ιδιαίτερη μνεία θα θέλαμε να κάνουμε στην Κωνσταντίνα Χούμη και να την ευχαριστήσουμε για τις
  ενεργειές της σχετικά με την εξασφάλιση της χορηγίας των T-shirts από τον ΟΦΥΠΕΚΑ, αλλά και τον
  ιδιο τον ΟΦΥΠΕΚΑ για την επιτυχημένη συνεργασία.
  
• Τέλος, ένα μεγάλο μπράβο στα Διοικητικά Συμβούλια των Αδελφοτήτων και του Πολιτιστικού Συλλόγου
  Αγνάντων για τη σκληρή δουλειά και την αφοσίωση τους.
  

Άλλες Εκδηλώσεις του Αυγούστου στην Άγναντα

Από 6-20 Αυγούστου Ο Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων διοργάνωσε στο Κέντρο Άθλησης και Αναψυχής
Αγνάντων δραστηριότητες για 100 παιδιά, σε τοξοβολία, αναρρίχηση και υπαίθρια παιχνίδια.
Την Κυριακή 10 Αυγούστου, η πλατεία του επάνω μαχαλά γέμισε κόσμο για την παράσταση
«Ο Κατά Φαντασίαν Ασθενής» του Μολιέρου, σε διασκευή Τάνιας Χαροκόπου και Φώτη Σπύρου.
Πρωταγωνίστησαν οι Γιάννης Καπετάνιος, Βύρων Κολάσης, Αρετή Ζαχαριάδου, Ευτυχία Φαναριώτη κ.α.
Η παράσταση σκόρπισε άφθονο γέλιο και ενθουσιασμό στο κοινό.
Τέλος, την Τετάρτη 13 Αυγούστου, η Via Nature οργάνωσε υπαίθρια παιχνίδια στην πλατεία του κάτω
μαχαλά με πάνω από 100 συμμετέχοντες – από 3 έως 103 ετών!
Μια μέρα γεμάτη χαρά, ζωντάνια και πολύ παιχνίδι

Επίλογος

20 χρόνια μετά…
Ο θεσμός των εκδηλώσεων της Αδελφότητας Αγναντιτών Αθήνας παραμένει ζωντανός, δυνατός και
ανανεωμένος.
Ένας θεσμός που συνεχίζει να ενώνει γενιές, εμπνέει και τιμά την παράδοση του τόπου μας.

Το άρθρο Καλοκαίρι 2025: 20 Χρόνια Εκδηλώσεων της Αδελφότητας Αγναντιτών Αθήνας στην Άγναντα εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Το χωριό πλημμύρισε από ήχους, χρώματα και πρόσωπα, καθώς Αγναντίτες από κάθε γωνιά της Ελλάδας ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της παράδοσης και ανηφόρισαν στο αγαπημένο χωριό για να τιμήσουν ένα έθιμο που ενώνει γενιές. Η νεολαία, παρούσα και ενεργή, έδωσε ξεχωριστό παλμό στην εκδήλωση, στέλνοντας το αισιόδοξο μήνυμα πως η παράδοση συνεχίζεται με σεβασμό και ενθουσιασμό.

Κεντρικό ρόλο στην εκδήλωση είχε το χορευτικό συγκρότημα του συλλόγου, το οποίο με τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις ταξίδεψε τους παρευρισκόμενους στο χρόνο, ξυπνώντας μνήμες και ζωντανεύοντας τη λαϊκή μας κληρονομιά. Οι χοροί, τα τραγούδια και το αδιάκοπο κέφι ήταν η καλύτερη απόδειξη ότι το «Καγκελάρι» παραμένει ζωντανό και επίκαιρο.

Τοπικοί φορείς και εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης έδωσαν το “παρόν”, στηρίζοντας έμπρακτα την προσπάθεια για διατήρηση και προβολή της πολιτιστικής ταυτότητας του τόπου μας. Η παρουσία τους επιβεβαίωσε τη σημασία αυτών των εκδηλώσεων στην κοινωνική και πολιτιστική συνοχή της περιοχής.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες αξίζουν στους εθελοντές που εργάστηκαν με μεράκι και ανιδιοτέλεια για την προετοιμασία και την ομαλή διεξαγωγή της εκδήλωσης, καθώς και σε όλους όσοι συνέβαλαν με οποιονδήποτε τρόπο στην επιτυχία του φετινού Καγκελαριού. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου αξίζει θερμά συγχαρητήρια για τον άρτιο συντονισμό και την αγάπη που αποπνέει κάθε τους πρωτοβουλία.

Η αναβίωση του εθίμου δεν ήταν απλώς μια εκδήλωση – ήταν μια γιορτή της Αγατιτικς κοινότητας, ένα αντάμωμα μνήμης και συνέχειας, που γεφύρωσε το χθες με το σήμερα, το χωριό με τους απανταχού Αγναντίτες.

Ανανεώνουμε το ραντεβού μας για το Καγκελάρι 2026, την ίδια μέρα, στον ίδιο τόπο. Με περισσότερες συμμετοχές, περισσότερη παράδοση και το ίδιο θερμό Αγναντίτικο φιλότιμο.

Γιατί όσο υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν τον τόπο τους, τα έθιμα δεν χάνονται – αναγεννιούνται κάθε φορά με μεγαλύτερη δύναμη!

Ανακοίνωσή του Εκπολιτιστικού και Εξωραϊστικού των Απανταχού Αγναντιτών “Τα Άγναντα”

“Για ακόμη μια χρονιά θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε που παραβρεθήκατε και γλεντήσατε μαζί μας το Καγκελάρι!

Με τις κύκλες να ολοκληρώνονται, ορθά αυτή τη χρονιά, θα θέλαμε να εκφράσουμε τη χαρά μας και τη συγκίνηση μας για την βραδιά, καθώς είδαμε, συγχωριανούς και μη να γίνονται ένα, να χορεύουν και να διασκεδάζουν.

Το χορευτικό μας, δεν έλειψε από την γιορτή αυτή, και θα θέλαμε να δώσουμε ένα μεγάλο μπράβο σε όλους τους χορευτές μας.

Η εκδήλωση αυτή δε θα είχε πραγματοποιηθεί με τόση επιτυχία χωρίς την ορχήστρα που την συνόδευε. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε έναν έναν ξεχωριστά για την επιτυχία σας. Το μεγαλύτερο όμως ευχαριστώ το οφείλουμε σε όλους εργάστηκαν και ιδιαιτέρως στη νεολαία μας, οι οποίοι έφεραν εις πέρας την προσπάθεια αυτή.

Ελπίζουμε και ευχόμαστε να διασκεδάσετε και να γλεντήσατε όσο εμείς. Τέτοιες ενέργειες είναι απαραίτητες για να μας θυμίζουν πως μπορούμε μαζί πολλά!

Το άρθρο Άγναντα Άρτας: «Καγκελάρι 2025» – Ένα ζωντανό αντάμωμα παράδοσης και ψυχής !!! εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Κολυμπήθρες

Στο ρέμα του Ποτιστή κάτω από την κορυφή Ρόκα εκτείνονται σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από τον κεντρικό δρόμο οι Κολυμπήθρες. Μέσω μιας εύκολης διαδρομής ενός χιλιομέτρου με περίπου δέκα λεπτά περπάτημα, εμφανίζονται μπροστά σου οι βίρες των κολυμπηθρών, καταρράκτες και μικρές πισίνες συνθέτουν το κατάφυτο τοπίο. Οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν το μπάνιο τους στα δροσερά νερά και να εξερευνήσουν την γύρω περιοχή που κρύβει ομολογουμένως πολλές εκπλήξεις.

Άι Λιάς

Στο λόφο του Άι – Λια είναι χτισμένο το ομώνυμο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία με άγνωστη την ακριβή ημερομηνία ανέγερσης και πιθανόν ανακατασκευασμένο το 1901, σύμφωνα με την πλάκα που υπάρχει στην είσοδο. Η επίσκεψη στο εξωκλήσι γίνεται με αυτοκίνητο και πλέον μέσω του παλαιού μονοπατιού, το οποίο πλέον έχει ανοίξει ξανά και έχει σημανθεί. Η απόσταση είναι 1500, η διάρκεια 35 λεπτά και η δυσκολία του μονοπατιού μέτρια. Στις 20 Ιουλίου που εορτάζει το εξωκλήσι πραγματοποιείται στον διαμορφωμένο αύλειο χώρο του ναού παραδοσιακό πανηγύρι, το οποίο επιμελούνται κυρίως Αγναντίτες από τον Τσακμά και την Κωλοσβάρα, έχοντας με πολύ κόπο τα τελευταία χρόνια εξωραΐσει και εξοπλίσει το ξωκλήσι με όλα τα απαραίτητα. Κατα μήκος του μονοπατιού μπορεί κανείς να απολαύσει στο πευκοδάσος του λόφου, το οποίο είναι πνιγμένο στο πράσινο. Η ανάβαση είναι κάπως απαιτητική αλλά σίγουρα σε αποζημιώνει η όλη διαδρομή.

Οι εργασίες

Με σημαντική πρωτοβουλία του προέδρου του χωριού Χρήστο Δημ. Παππά και την ανταπόκριση των αντιδημάρχου Ομ. Καπέλη και Δημάρχου Χρ. Χασιάκου, δόθηκε το σήμα εκκίνησης για τις εργασίες διάνοιξης και σήμανσης. Εκεί το παρόν έδωσαν εθελοντικά οι χωριανοί μας Γιάννης και Ιάκωβος Θανάσης, ο Γιώργος Μπεσίρης, ο Γιάννης και Νίκος Καλλαντζής γιοι της Θέκλας, ο Γιώργος Χασαλεύρης για την μεταφορά των υλικών στο σημείο. Οι εργασίες πραγματοποιήθηκαν υπό την καθοδήγηση του Σάκη Κασσελούρη, διαχειριστή του ορειβατικού καταφυγίου Θεοδωριάνων, προσφέροντας την τεχνογνωσία του στα συγκεκριμένα θέματα. Οι εργασίες διήρκησαν δύο μέρες, ενώ μία ακόμα μέρα χρειάστηκε για την σήμανση των διαδρομών. Συγχαρητήρια και ευχαριστίες σε όλους του συντελεστές, που ξαναζωντάνεψαν και παρέδωσαν στους Αγναντίτες και φυσιολάτρες επισκέπτες του χωριού, δύο πολύ όμορφα σημεία να είναι πλέον ευκόλως επισκέψιμα.
Από την πλευρά μας σας Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας ευχόμαστε σε όλους καλές και αφαλείς διαδρομές, αυτό το καλοκαίρι να απολαυσουμε και πάλι τις ομορφιές της Άγναντας.

Το άρθρο Κολυμπήθρες και Άι Λιας: Διάνοιξη και σήμανση των δύο μονοπατιών εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Εν μέσω ενός πρώιμου καύσωνα να πλήττει την χώρα τις πρώτες μέρες του Ιουνίου, το σκηνικό στην Άγναντα ήταν εντελώς διαφορετικό. Όλη την εβδομάδα επικράτησε ένας αίθριος καιρός, ενώ το πρωί της Πέμπτης κατά την ανάβαση μας προς το εκκλησάκι μας συντρόφευαν ψιχάλες βροχής, οι οποίες μετατράπηκαν σύντομα σε ένα βροχερό πρωινό.

Αυτός ο καιρός μας γέμισε αμφιβολίες αλλά δεν πτόησε κανέναν. Ο παππά- Άγγελος ξεκίνησε την λειτουργία και σύντομα οι προσευχές έπιασαν τόπο, η συννεφιά εξαφανίστηκε και στην θέση της εμφανίστηκε λαμπερός ο ήλιος και δροσερό το αεράκι. Με το πέρας της θείας λειτουργίας ακολούθησε αρτοκλασία στον φιλόξενο περιβάλλοντα χώρο το ναού.

Ο κόσμος από νωρίς ήταν αρκετός δείχνοντας το ενδιαφέρον που είχαν οι Αγναντίτες για να δώσουν το παρόν τόσο στο εκκλησίασμα όσο και στο μικρό γλέντι που στήθηκε αμέσως μετά.

Ο Γιώργος Κώστας με τους εθελοντές συγχωριανούς είχαν ετοιμάσει το χώρο με πολύ μόχθο για να μας υποδεχθούν και να μας φιλοξενήσουν σε ένα ακόμα παραδοσιακό πανηγύρι, που ο ίδιος επιμελείται τα τελευταία δεκαοχτώ χρόνια.

Πριν το ρολόι δείξει 11:00, τα πρώτα τραπέζια είχαν ήδη σερβιριστεί με ψητό και δροσερή μπίρα, αφού όμως πρώτα οι οικοδεσπότες κέρασαν παραδοσιακό λουκούμι και έλαβαν παραγγελιές για το πρωινό καφεδάκι. Στο μενού επίσης υπήρχε το χοιρινό κοντοσούβλι και από ποτά, κρασί και αναψυκτικά και οι παρακείμενες κερασιές πρόσφεραν απλόχερα το φρούτο ημέρας.

Με έντονη ανυπομονησία λοιπόν όλοι περίμεναν την έναρξη του πανηγυριού, με τις πρώτες νότες του Ηπειρώτικου κλαρίνου του Γ. Γιαννάκου έτοιμες να ηχήσουν και τις φωνές του Στεφ. Μαργώνη και Κων. Γεροδήμου, να μας τα ταξιδέψουν σε παραδοσιακούς σκοπούς.

Πριν όμως από όλα αυτά, ο Γιώργος Κώστας μας ανακοίνωσε πως είχε ετοιμάσει μια έκπληξη για όλους εμάς που βρισκόμασταν εκεί. Η έκπληξη αυτή είχε να κάνει με το χορευτικό συγκρότημα του Πολιτιστικού και Εξωραϊστικού Συλλόγου Αγνάντων, που μας παρουσίασε πέντε παραδοσιακούς χορούς του τόπου μας ενδεδυμένοι παραδοσιακών στολών, σκορπώντας τον ενθουσιασμό σε όλους μας και εισπράττοντας το αυθόρμητο χειροκρότημα μας.

Αυτή η έκπληξη ήταν το καλύτερο ξεκίνημα για ένα γλέντι με πολύ κέφι και μερακλήδες χορευτές να πλαισιώνουν τους μουσικούς με απόλυτο συγχρονισμό, όπως ο Βασίλης Καρύδης που χόρεψε την παππαδιά πάνω στα ποτήρια, την Νικολέττα Κωστούλα με τον Ήλιο και τον Αχιλλέα Λεμονιά με την παλιά Ιτιά. Απαρατήρητες δεν πέρασαν και οι χορευτικές επιδόσεις του Βαγγέλη και της Όλγας Καρύδη, του Τάκη Κοντογιώργου , του αγέρωχου Γιώργου Πολύζου αλλά και του Παπ- Άγγελου που έσυραν το χορό με ιδιαίτερο μεράκι.

Στον χορό μπήκα πολλοί ακόμα χωριανοί με την ορχήστρα να μην παίρνει ανάσα, αφού οι παραγγελιές πέφταν βροχή! Από Τσάμικα, Συρτά και Πωγωνίσια μέχρι καλαματιανό, Νησιώτικα, Κρητικά και Ποντιακά ακούστηκαν και χορεύτηκαν με δεξιοτεχνία.
Το κέφι κράτησε ως αργά το απόγευμα με τον καιρό τελικά να μην μας χαλάει τα σχέδια, που είχαμε στο μυαλό μας για ένα όμορφο μουσικοχορευτικό αντάμωμα.

Ευχόμαστε σε όλους και του χρόνου. Θα θέλαμε να συγχαρούμε τον Γιώργο Κώστα που επιμελήθηκε τα οργανωτικά του πανηγυριού, τους εθελοντές για την εργασία που παρείχαν, τον Π.&Ε. Σ. Αγνάντων για τήν παράσταση του χορευτικού, την ορχήστρα για το κέφι που δημιούργησε και όλους τους συμμετέχοντες για την καλή τους διάθεση.

Καλή αντάμωση στο επόμενο πανηγύρι του χωριού στον Αη Λιά στις 20 Ιουλίου.

Το άρθρο Άγναντα: Το πανηγύρι της Αναλήψεως 2024 εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Γράφει ο Σπυρίδων Γ. Κώστας

Ο Ναός χρονολογείται από το 1849. Σύμφωνα με μαρτυρίες λειτουργούσε σαν γυναικείο μοναστήρι και
ήταν ο χώρος όπου επί Τουρκοκρατίας συγκεντρώνονταν ο φόρος των κατοίκων στους Τούρκους από τις σοδειές τους.

Το μοναστήρι γκρεμίστηκε και ξαναχτίστηκε από δύο αδέρφια (Ραφτανίτες) το 1833 ή 1853 σύμφωνα με την ημερομηνία που υπάρχει πάνω από την πόρτα.

Η Αγία Φανερωμένη λειτουργεί την Παρασκευή μετά το Πάσχα, την ημέρα του Αγίου Γεωργίου 23
Απριλίου, όταν το Πάσχα είναι πριν την γιορτή και την Δευτέρα του Πάσχα όταν είναι μετά(με κόκκινα
αυγά). Γιορτάζει επίσης του Αγίου Πνεύματος.

Παλιά όταν λειτουργούσε η Εκκλησία μετά την λειτουργία γινόταν πανηγύρι και ήταν δύο μαγαζιά που
εξυπηρετούσαν το κόσμο, ο Γεώργιος Λεμονιάς και ο Ιωάννης Κώστας. Το ούζο και τα λουκούμια είχαν
την τιμητική τους. Όπως σε κάθε πανηγύρι δεν έλειπαν και οι οργανοπαίχτες ο Δημήτριος Δήμου (Μπαλαδήμας), ο Στάθης Ζάχος, ο Ευάγγελος Χαμπίπης με τον νταϊρέ, ο Λουκάς με το κλαρίνο, ο Ιωάννης Παπακίτσος με το ακορντεόν και ο Χριστόφορος που έλεγε « έμπα μέσα ».

Στην εκκλησία ερχόταν από όλους τους συνοικισμούς Ζίφκο, Παλαιοχώρι, Θεοδούλια, Στρανά, Κονάκια, Μακρύκαμπος, Άρτισσες, Γοργούσα και Φράστα. Πρώτοι στο χορό έμπαιναν οι στρανιώτες (από τα Στρανά) που θεωρούνταν χορευταράδες και τους έλεγαν «σόλδες». Ξεκινούσε το χορό ο Λάμπρος Καπέλης (πεσές), οποίος έβγαζε τα παπούτσια και χόρευε με τις μάλλινες κάλτσες.
Το πανηγύρι σταμάτησε να γίνεται όταν σκοτώθηκε ο Κώστας Ζάραγκας, φαντάρος, παιδί του Μπάρμπα Νάσου στις 17/5/1961, που έμεναν κάτω από την εκκλησία. Την άλλη χρονιά σκοτώθηκε ο Δημήτριος Κιτσαβός, φαντάρος και αυτός, γιός του Μπάρμπα Γιώργου από το Παλαιοχώρι.
Σε ένδειξη πένθους για τα δύο παλληκάρια δεν έγινε ξανά πανηγύρι.

Παλαιοτέρα η εκκλησία λειτουργούσε και στις 27 Ιουλίου του Αγίου Παντελεήμωνος και επειδή ήταν
πολύς κόσμος κατέβαιναν στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου μπροστά στο σχολείο και γλεντούσαν μέχρι το μεσημέρι. Εκεί στο Πλάτανο είχε διάφορα ψιλικά είδη ο Μπάρμπα Γιώργος ο Παπαγιάννης. Το
απόγευμα ο κόσμος συγκεντρώνονταν στην άνω πλατεία, όπου γινόντουσαν « Οι Κύκλες ». Για να
ξεκινήσει το καγκελάρι έπρεπε να έρθει από τη Γοργούσα ,ο Κίτσος Βρόντος με την φουστανέλα του και να σείρει το χορό με τα τραγούδια.

Η Αγία Φανερωμένη στάθηκε όρθια όταν έγινε σεισμός στο 1967. Ήταν του Αγίου Γεωργίου και την ώρα του σεισμού λειτουργούσε ο Ιερέας Αθανάσιος Πριτσιβέλης. Η εκκλησία ήταν γεμάτη από κόσμο μέσα και έξω. Κατά την διάρκεια του σεισμού σύμφωνα με μαρτυρίες η πλευρά της εκκλησίας από το Βορρά άνοιγε και έκλεινε και έβλεπαν τον κόσμο που ήταν μέσα. Δεν τραυματίστηκε κανείς.
Οι μηχανικοί την χαρακτήρισαν ακατάλληλη για λειτουργία και πρότειναν να κατεδαφιστεί. Η
Αρχαιολογία όμως δεν επέτρεψε την κατεδάφιση, πρότειναν να επισκευαστεί. Με την συνδρομή των
κατοίκων και των μαστόρων η εκκλησία επισκευάστηκε και ξαναλειτούργησε επί Ιερέως Σπυρίδων
Σιάχαλου.

Από τότε μέχρι σήμερα έγιναν πολλές εργασίες τόσο στον εσωτερικό όσο και στον εξωτερικό χώρο. Έγινε αλλαγή της στέγης (2012) λόγω φθοράς στην ξυλεία και στις πέτρες, Έγινε αμμοβολή στους τοίχους και αρμολόγημα με υπόδειξη της Αρχαιολογίας, χρωματισμός στο εσωτερικό, αλλαγή στα στασίδια και αλλαγή στην πόρτα της εισόδου. Όλες αυτές οι εργασίες έγιναν με την ευγενική συνδρομή των συγχωριανών μας, τους οποίους και θα πρέπει να ευχαριστήσουμε από καρδιάς.

Η εκκλησία όπως και κάθε κτήριο έχει ανάγκη από τη συνεχή φροντίδα μας. Ελπίζουμε να βάλαμε ένα
λιθαράκι στην πορεία τόσων χρόνων και ευχόμαστε οι νεότεροι να συνεχίσουν και να προσφέρουν με την σειρά τους, έτσι ώστε να μπορεί να στέκεται όρθια για πολλά πολλά χρόνια ακόμα.

Το άρθρο ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ ΑΓΝΑΝΤΩΝ εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Φέτος το κεντρικό μήνυμα του εορτασμού, όπως αναφέρει το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας (Ε.ΚΕ.Α), είναι “Ζούμε, επειδή ΕΣΥ προσφέρεις-Δώσε αίμα, δώσε πλάσμα, μοιράσου τη ζωή, μοιράσου συχνά”.Επικεντρώνεται στους ασθενείς για τους οποίους η δια βίου υποστήριξη με μεταγγίσεις είναι απαραίτητη, υπογραμμίζοντας, παράλληλα, τον σημαντικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει κάθε άτομο ξεχωριστά προσφέροντας αίμα ή πλάσμα. Τονίζει, επίσης, την ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα αυτής της προσφοράς ζωής σε τακτική βάση, για να διασφαλίζονται με επάρκεια και ασφάλεια τα αποθέματα του αίματος και των προϊόντων του, έτσι ώστε να είναι πάντα διαθέσιμα και όλοι οι ασθενείς που έχουν ανάγκη να μπορούν να λαμβάνουν έγκαιρα θεραπεία.

Η Ημέρα Εθελοντή Αιμοδότη είναι μια γιορτή για όλους εκείνους που ευθύνονται για την σωτηρία εκατομμυρίων ασθενών σε όλο τον κόσμο, προσφέροντας το αίμα τους εθελοντικά και χωρίς ανταλλάγματα έτσι και η Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας θα ήθελε να ευχαριστήσει όλους τους εθελοντές αιμοδότες που ενισχύουν την Τράπεζα αίματος των απανταχού Αγναντιτών. Η σημερινή ημέρα είναι ημέρα τιμής όλων όσοι εμπράκτως αποδεικνύουν την ανθρωπιά τους μέσω της προσφορά αίματος. Η εθελοντική αίμοδοσία είναι μια πράξη κοινωνικής αλληλεγγύης που μας αφορά όλους.

Δώσε Αίμα και χάρισε το σημαντικότερο δώρο, τη ζωή!

Υ.Γ.: Σας γνωρίζουμε ότι η Αδελφότητα Αγναντιτών Ιωαννίνων με την υποστήριξη της Αδελφότητας Αγαντιτών Αθήνας και του Πολιτιστικού Συλλόγου Αγνάντων θα διοργανώσουν εθελοντική αιμοδοσία στην Άγναντα το πρώτο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου. Λεπτομέρειες της εκδήλωσης θα ανακοινωθούν σύντομα.

Το άρθρο 14 ΙΟΥΝΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΕΘΕΛΟΝΤΗ ΑΙΜΟΔΟΤΗ εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Αναμνήσεις, παιδικές, τραυματικές για πολλούς, απίστευτες καταστάσεις, που αν δεν τις ζήσει κανείς, δεν είναι καθόλου εύκολο να τις διανοηθεί και να κατανοήσει τα συναισθήματα των ανθρώπων που τα έζησαν από πρώτο χέρι.

Επ’ ευκαιρία της συμπλήρωσης 60 χρόνων απ΄την καταστροφή, αναφέρομαι για την γενέτειρά μου, το συνοικισμό Στρανά Αγνάντων !

Ήταν κατά τους στρανιώτες και όχι μόνο, ο πιο ζωντανός συνοικισμός της κοινότητας Αγνάντων.
Σε απόσταση 2 με 2,5 χιλιόμετρα, με τα πόδια, από το κεφαλοχώρι των Αγνάντων και σε υψόμετρο περίπου τα 900-950 μέτρα, ήταν ένας συνοικισμός σχετικά συγκεντρωμένος, με γειτονιές … γειτονιές κατά τόπους και ενδιάμεσα υπήρχαν τα μποστάνια και τα χωράφια των κατοίκων του.
Προσανατολισμός νοτιοανατολικός, αυτό που λέμε ’’προσήλιο’’, με πλάτη στο Βοριά το βουνό από πίσω του, οι κήποι και τα χωράφια του, όλα σχεδόν ποτιστικά, γεμάτα από όλων των ειδών τα λαχανικά, κηπευτικά, οπωροφόρα δέντρα, κληματαριές στις άκρες και θέα ανεμπόδιστη βλέποντας προς ανατολικά τα επιβλητικά Τζουμέρκα και προς Νότο και Δύση τα απέναντι χωριά και το Ξηροβούνι.

Πάνω από 40 οικογένειες έμεναν εκεί μέχρι εκείνη την αποφράδα μέρα της 4ης Φλεβάρη του 1963. Οι κάτοικοι ήταν αγρότες, μαστόροι, οικοδόμοι, κτηνοτρόφοι ή και λίγο απ’ όλα.
Τα Στρανά είχαν τότε πρόσφατα αποκτήσει και δικό τους Δημοτικό Σχολείο με τον δικό τους δάσκαλο, τον αείμνηστο Στέφανο Φίλο, που ήταν και ο πρώτος μου δάσκαλος.

Ήταν κλιματολογικά δύσκολη εκείνη η χρονιά, βαρύς ο χειμώνας, επί σχεδόν μια εβδομάδα χιόνιζε, το ύψος του χιονιού στα Στρανά έφτασε σχεδόν το 1,5 μέτρο, ξεπερνούσε το μπόι μας, εμάς τους πιτσιρικάδες.

Οι μεγάλοι κάθε μέρα φρόντιζαν να ρίχνουν το χιόνι από τις πλακόστρωτες σκεπές για να αποφύγουν την επιβάρυνση από το βάρος του χιονιού και την πιθανή υποχώρησή τους.

Ήταν ακόμα ’’πολυτέλεια’’ τότε τα κεραμίδια, οπότε με πλάκες ήταν στρωμένες σχεδόν όλες οι σκεπές όπως οι περισσότερες εκείνες τις εποχές στην Ήπειρο και όχι μόνο. Θυμάμαι μόνο το Δημοτικό σχολείο που ήταν τότε νεότευκτο, να έχει κεραμίδια.

Ανοίγαμε λοιπόν το ραδιόφωνο που είχαμε στο σπίτι μας, ένα από αυτά τα παλιά, τα παγκοσμίου λήψης, συνδεδεμένο με εξωτερική κεραία αρκετών μέτρων απλωμένη έξω, κάπου ψηλά, για να ακούσουμε ειδήσεις και τι καιρό θα έχει την επόμενη μέρα. Χιόνια και πάλι χιόνια έλεγε κάθε μέρα…, σε έπιανε λίγο και η απελπισία…

Η ζημιά βέβαια για τα Στρανά, η κατολίσθηση δηλαδή, δεν έγινε μόνο επειδή έπεσαν τότε τα πολλά χιόνια, είχαν ξαναπέσει σχεδόν τόσα απ’ ότι έλεγαν οι μεγαλύτεροι.

Η ζημιά έγινε επειδή όλο αυτό το χιόνι έλιωσε πολύ γρήγορα με βροχή που προέκυψε με το σταμάτημα της χιονόπτωσης και το γύρισμα του αέρα σε νοτιά και την ξαφνική άνοδο της θερμοκρασίας.

Προφανώς κάτω από κάποια μέτρα εύφορου εδάφους, υπήρχε σκληρό και γλιστερό πέτρωμα αυτό που στο χωριό λέγαμε ’’λεκάνι’’, οπότε με όλα αυτά τα νερά από το λιωμένο χιόνι και τη βροχή που συνέχιζε επίμονα, έκαναν το έδαφος να ’’ξεκοπεί’’ από ένα σημείο ψηλά πάνω από τα τελευταία (υψομετρικά) σπίτια και όλος ο συνοικισμός να αρχίζει να κατεβαίνει σιγά-σιγά προς τα κάτω, όπως κυλάει ένα γυαλιστερό ή μεταξωτό ύφασμα σε μια πλάγια επιφάνεια.

Σπίτια τα ’’ρούφηξε’’ η γη μέσα της και τα ξανάβγαλε στην επιφάνεια, για δύο, τρείς ή και περισσότερες φορές με τελικό αποτέλεσμα, ένας σωρός από πέτρες, σοβάδες, ξύλα και πλάκες σκεπής, ανακατωμένα με τα υπάρχοντα του κάθε νοικοκυριού !!!

Γλύτωσε μόνο το Σχολείο και ένα δύο σπίτια που ήταν κάτω χαμηλά στην άκρη του συνοικισμού, όλα τα υπόλοιπα υπέστησαν ολική καταστροφή.

Κήποι και χωράφια ’’άλλαξαν μεγέθη’’ !!!, κάποια που ήταν π.χ. 2 στρέμματα, έγιναν μισό στρέμμα και άλλα που ήταν 1 στρέμμα έγιναν 1,5 και 2 στρέμματα. Δεν έμεινε τίποτα απείραχτο από γη και σπίτια.
Το μόνο θετικό ήταν, ότι όλη η διαδικασία της κατολίσθησης είχε αργό ρυθμό, τουλάχιστον τις πρώτες ώρες, που έδωσε το χρόνο να το αντιληφθούν όσοι ήταν ακόμα ξύπνιοι, ώστε να ειδοποιήσουν του γείτονες με φωνές και τουφεκιές και εκείνοι τους παραπάνω.

Με αυτόν τον τρόπο ειδοποιήθηκαν όλοι και δεν είχαμε ανθρώπινα θύματα σε αυτήν την καταστροφή, αλλά είχαμε ολική καταστροφή περιουσιών, που με κόπους και βάσανα επί δεκαετίες κατάφεραν να αποκτήσουν και να συντηρήσουν τα νοικοκυριά.

Με λίγα λόγια έμειναν όλοι στον δρόμο με ότι φορούσαν και ελάχιστα ’’πολύτιμα’’ αντικείμενα που μπόρεσαν να πάρουν μαζί τους μέσα στη νύχτα.

Θυμάμαι τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, οπτικές και ακουστικές, των πρώτων ωρών…
Μπορούσες να ακούσεις τα τριξίματα των δοκαριών της σκεπής, που τραβούσαν τα δικά τους ζόρια με το άνοιγμα και κλείσιμο του εδάφους…. Άκουγες πεντακάθαρα και δυνατά τα κρακ !!! κρακ !!! κρακ !!!, και έβλεπες στους τοίχους τα ραγίσματα που δημιουργήθηκαν ειδικά στις γωνίες να ανοίγουν όλο και περισσότερο και να πέφτουν σοβάδες στο πάτωμα.

Το φαινόμενο φάνηκε να ξεκίνησε Κυριακή 3 Φλεβάρη μετά τις 9-10 το βράδυ και συνέχισε όλη νύχτα μέχρι και τη Δευτέρα 4 Φλεβάρη το απόγευμα τουλάχιστον. Μετά επιβράδυνε αρκετά μέχρι που σταμάτησε τελείως 2-3 μέρες αργότερα.

Θυμάμαι 12 με 1 τη νύχτα να φεύγουμε από το σπίτι, τη μάνα μου να μας κρατάει από το χέρι τα δύο μικρότερα έχοντας τον μεγαλύτερο μπροστά, να έχουν ανοίξει μεγάλες ρωγμές στο έδαφος σαν μικρά χαντάκια, να πηδάμε πάνω απ’ αυτά για να τα αποφύγουμε και να συνεχίζουμε προς την άκρη του συνοικισμού που ήταν το εξωκλήσι του Αγ. Νικολάου, που εκεί τελικά βγάλαμε την υπόλοιπη νύχτα μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους του συνοικισμού.

Θυμάμαι τον πατέρα να ακολουθεί κουβαλώντας στην πλάτη του, την τυφλή γιαγιά μας και αφού μας άφησε στον Αγ. Νικόλαο, να επιστρέφει πίσω για να σώσει τουλάχιστον το άλογο που είχαμε και μας χρησίμευε σαν μεταφορικό μέσο αλλά και σαν εργαλείο της δουλειάς του.

Ήταν αγροτικός ταχυδρόμος και τρείς φορές την εβδομάδα το καλοκαίρι και δύο τον χειμώνα περιδιάβαινε και εξυπηρετούσε από Παλαιοχώρι, τους Κτιστάδες, το Αμπελοχώρι και τα χωριά- συνοικισμούς των Ραφταναίων και έφτανε μέχρι τα Φράστα, μια διαδρομή πάνω από 35 χιλιόμετρα ’’πεζή’’ ή καβάλα σε άλογο ή μουλάρι. Μερικά χρόνια αργότερα αυτή τη διαδρομή την έκανα μαζί του και την γνώρισα από πρώτο χέρι, όσον αφορούσε τον ατέλειωτο δρόμο αλλά και τις δυσκολίες του. Δρόμος για αυτοκίνητα και μηχανές σχεδόν ανύπαρκτος τότε….

Επίσης θυμάμαι τον πατέρα, πριν φύγουμε να βάζει κάτω από το τραπέζι του σπιτιού την ραπτομηχανή της μάνας μου και το ραδιόφωνο, και τελικά αποδείχθηκε σοφή η σκέψη του, γιατί αυτά γλύτωσαν την ολοκληρωτική καταστροφή τους.

Η ραπτομηχανή δεν έπαθε σχεδόν τίποτα, το ραδιόφωνο με μια μικρή επισκευή δούλεψε κανονικά.
Επί μέρες μετά όλοι οι κάτοικοι έψαχναν στα συντρίμμια με την ελπίδα να καταφέρουν να βγάλουν κάποια πράγματα που δεν καταστράφηκαν, κουζινικά, ρούχα, σκεπάσματα, εργαλεία κλπ…
Κάποιοι δεν άντεχαν ούτε το θέαμα να αντικρύζουν και τους έπιαναν τα κλάματα. Κόποι μιας ζωής έγιναν σκόνη και θρύψαλα σε λίγες ώρες.

Τα Στρανά δεν υπήρχαν πια, τουλάχιστον όπως τα ξέραμε…, έγιναν παρελθόν !!! Αναμνήσεις; Πολλές

Από δραστηριότητες των κατοίκων, από παιχνίδια των παιδιών, από γιορτές, από προσωπικές στιγμές…, ήταν ο τόπος που γεννηθήκαμε και ζήσαμε τα πρώτα παιδικά μας χρόνια.

Θυμάμαι τον πατέρα μου να φροντίζει ή να τρυγά τα μελίσσια μας, γιατί είχαμε και μελίσσια και όχι μόνο εμείς. Πολλές οικογένειες είχαν τα δικά τους μελίσσια, που τους προμήθευαν το μέλι της χρονιάς και μπορούσαν πιθανόν να φιλέψουν και μια ποσότητα σε συγγενείς και φίλους ή και να πουλήσουν και λίγο, αν είχαν παράγει μεγάλη ποσότητα.

Οικόσιτα ζώα; Όλοι σχεδόν είχαν… κότες, κατσίκες, σκυλιά, γάτες, κάποιο άλογο, μουλάρι ή και γαιδουράκι.

Την εποχή της συγκομιδής των καλαμποκιών, θυμάμαι το πάνω δωμάτιο του σπιτιού να είναι το μισό γεμάτο ως το ταβάνι με καλαμπόκια αξεφλούδιστα.

Ήρθαν το βραδάκι μερικοί από τους γείτονες να ξεφλουδίσουν μαζί μας τα καλαμπόκια, συνοδεία μεζέδων, τσίπουρων και γλυκών κουταλιού και λέγοντας αστεία, ιστορίες καθώς και τα τελευταία νέα-κουτσομπολιά που ήξερε ο καθένας και για τα Στρανά αλλά και τα Άγναντα γενικότερα.

Την άλλη ή παραπάνω μέρα, θα πήγαιναν κάποιοι δικοί μας στου γείτονα το σπίτι, για την ίδια ή ανάλογη δραστηριότητα.

Είχαμε και τηλέφωνο, όχι ατομικό ή οικογενειακό βέβαια, ούτε υπήρχαν τότε τα ασύρματα ή τα κινητά. Είχε στο διπλανό σπίτι, ο θείος Γιώργος, το τηλεφωνικό πρακτορείο του ΟΤΕ.

Ένα τηλέφωνο με μανιβέλα, που όταν την γύριζες και ήταν μια λογική ώρα απαντούσε το τηλεφωνικό κέντρο του ΟΤΕ στα Άγναντα, που σε συνέδεε με το τηλέφωνο που ήθελες ή ζητούσες να στείλεις τηλεγράφημα ή να κάνεις υπεραστική συνδιάλεξη.

Αυτό το τηλέφωνο εξυπηρετούσε ολόκληρο το συνοικισμό.

Δεν συζητάμε για δρόμο δημόσιο που να ανεβαίνει αυτοκίνητο, δεν υπήρχε ούτε στα σχέδια ακόμα.
Ηλεκτρικό ρεύμα φυσικά και δεν υπήρχε… και ο φωτισμός το βράδυ στα σπίτια γινόταν παραδοσιακά με τις λάμπες πετρελαίου που τώρα βλέπουμε συνήθως σε λαογραφικά μουσεία.

Εδώ που τα λέμε στο κεφαλοχώρι στα Άγναντα δεν είχε έρθει ακόμα η ΔΕΗ. Εκεί ήρθε μετά από 5- 6 χρόνια.

Στα Άγναντα όμως, είχε ηλεκτρικό ρεύμα σχεδόν σε όλα τα σπίτια, αλλά προερχόταν από ιδιώτη, που με μια μεγάλη γεννήτρια που δούλευε με πετρέλαιο, και ένα υποτυπώδες δίκτυο διανομής,
προμήθευε το χωριό με ρεύμα συνεχές, (όχι εναλλασόμενο όπως είναι της ΔΕΗ), και όχι όλο το 24ωρο.
Άναβε μόλις νύχτωνε και έκλεινε γύρω στις 11:30 το βράδυ το χειμώνα και 1 ώρα αργότερα το καλοκαίρι.

Δεν υποστήριζε φυσικά ηλεκτρικές συσκευές όπως ψυγεία και κουζίνες, αυτό ήταν βασικά για το φωτισμό των σπιτιών και των δρόμων του χωριού.

Όσον αφορά τη θέρμανση το χειμώνα… βασικά τζάκι …, με αυτό ζεσταινόντουσαν όλα τα σπίτια, δεν θυμάμαι ακόμα σόμπες, πόσον μάλλον σόμπες πετρελαίου ή καλοριφέρ !!! Πολυτέλειες για τις πόλεις και για αυτούς που είχαν το ανάλογο ’’παραδάκι’’ !!!

Σε γιορτές και πανηγύρια στα κοντινά εξωκλήσια, οι στρανιώτες πήγαιναν από τους πρώτους, την γιορτή της Αναλήψεως δε, την θεωρούσαν πρώτα δική τους γιορτή και μετά όλων των υπολοίπων, γιατί ήταν στην γειτονιά τους, ήταν μαζί με τα Κονάκια, τα Κάψαλα και τον Μακρύκαμπο, οι πιο κοντινοί συνοικισμοί στο εξωκλήσι της Ανάληψης.

Οι στρανιώτες ήταν ζωηροί, ζωντανοί άνθρωποι, αρκετά εκδηλωτικοί, μπορεί λίγο φωνακλάδες κάποιοι, αλλά ήταν πρόσχαροι άνθρωποι, φιλόξενοι και στις εκδηλώσεις-γιορτές-πανηγύρια από τους πρώτους !!!

Θυμάμαι χαρακτηριστικά στο πανηγύρι της Ανάληψης που ξεκίναγε αμέσως μετά το τέλος της λειτουργίας και τελείωνε αργά το απόγευμα, να έρχεται πολύς κόσμος, υπήρχε διοργανωτής του πανηγυριού, έφερνε κομπανία με μουσικούς, έψηναν σε σούβλες αρνιά-κατσίκια και σε δύο μεγάλα μεταλλικά βαρέλια έβαζαν τις μπύρες τα κρασιά και τα αναψυκτικά.

Πως τα διατηρούσαν κρύα, παγωμένα;

Με μουλάρια έφερναν από το βουνό πάγο, που υπήρχε στα ανήλιαγα σημεία του βουνού από το χιόνι του χειμώνα, και τον έριχναν σε κομμάτια στα βαρέλια και στη συνέχεια έβαζαν τις μπύρες τα κρασιά και τα αναψυκτικά να παγώσουν. Πάγωναν τόσο πολύ, που ακόμα και τα σύγχρονα ψυγεία τόσο καλά δεν θα τα πάγωναν !!!

Οπότε, αφού υπήρχε ζωντανή μουσική, κόσμος πολύς, μεζέδες καλοί, παγωμένες μπύρες κλπ… τι άλλο θα ήθελαν όλοι να το γιορτάσουν με την καρδιά τους; Χαμός γινόταν μέχρι το βραδάκι…
Μουσική, χορός, διασκέδαση, αντάμωμα πολλών ανθρώπων στα 1200 μέτρα υψόμετρο, μέσα στα έλατα και με θέα απεριόριστη από Γιάννενα μέχρι Άρτα και Αμβρακικό κόλπο.

Τις Κυριακές ή μεγάλες γιορτές κατέβαιναν πολλοί στα Άγναντα για να εκκλησιαστούν, όπως και σε γάμους, βαφτίσια, κηδείες κλπ.

Το Πάσχα κατέβαιναν και για την Σταύρωση, τον επιτάφιο, όπως και για την Ανάσταση, και μετά ομάδες, ομάδες, έπαιρναν το δρόμο της επιστροφής μέσα στη νύχτα, με αναμμένες λαμπάδες ή φαναράκια.

Το Φθινόπωρο θυμάμαι που έστηναν σε γειτονικό σπίτι το καζάνι για την απόσταξη του τσίπουρου.

Όσοι είχαν αρκετά σταφύλια και έκαναν και κρασί, τα υπολείματα μετά το τράβηγμα του μούστου, το πήγαιναν σε όποιον είχε το ειδικό καζάνι και έβγαζαν το τσίπουρο της χρονιάς.

Εμείς σαν παιδιά, όλα τα παρατηρούσαμε και προσπαθούσαμε να διασκεδάσουμε με οτιδήποτε συνέβαινε στον περίγυρό μας.

Σαν παιδιά, παιχνίδια δεν είχαμε, που να τα βρούμε και με τι χρήματα να τα αγοράσουμε; Κατασκευάζαμε παιχνίδια και με αυτά παίζαμε στις γειτονιές που μαζευόμασταν.

Άλλος έφτιαχνε μεγάλη κούνια και την έδενε σε ψηλό δέντρο όπως σε μια τεράστια καρυδιά που είχαμε κοντά μας, άλλος έφτιαχνε πατίνι, αφού από κάπου είχε εξοικονομήσει κάποια ρουλεμάν και το ανάλογο σανίδι, όταν δε βρίσκαμε καμμιά καλή μπάλα, ανεβαίναμε ψηλά, πάνω από την κορφή του συνοικισμού, στη ’’λάκα του Παπαχρήστου’’, ένα μεγάλο επίπεδο χέρσο χωράφι που ήταν το γήπεδό μας.

Παίζαμε φυσικά και με βώλους, παίζαμε τα ’’καρύδια’’, παίζαμε κρυφτό, κάναμε τσουλήθρες σε κατηφορικά σημεία στα χορτάρια ή και στο χώμα και ότι άλλο σκαρφιζόμαστε.

Τα γόνατά μας, μόνιμα γρατσουνισμένα ή και ματωμένα αλλά δεν μας ένοιαζε… Τσαλαβουτάγαμε και σε καμμιά ’’γούρνα’’, που σχηματιζόταν από το γειτονικό χείμαρρο, με το λιγοστό νερό που είχε, και κάναμε το ’’μπάνιο’’ μας, παρ’ ότι το νερό ήταν παγωμένο γιατί λίγο πιο ψηλά ήταν οι πηγές της ’’Γκούρας’’ !

Θυμάμαι μπροστά στο σπίτι μας είχε μια τεράστια μουριά που έκανε ωραία άσπρα μούρα, όχι τα μεγάλα, τα μικρά, αλλά ήταν πεντανόστιμα.

Ανέβαινε ο μεγαλύτερος της παρέας στην μουριά, και τέσσερις από κάτω κρατάγαμε ένα σεντόνι ανοιχτό, κούναγε με δύναμη τα κλαδιά ο από πάνω, έπεφταν σωρό τα μούρα πάνω στο σεντόνι.
Βρίσκαμε ένα μεγάλο ταψί και βάζαμε κρύο νερό και μέσα εκεί βάζαμε και τα μούρα, για να ξεπλυθούν και να παγώσουν και μετά τα τρώγαμε καθαρά και δροσερά !

Κληματαριές γεμάτες με σταφύλια υπήρχαν σχεδόν σε κάθε σπίτι, συκιές, κορομηλιές, κερασιές, ροδακινιές επίσης, τα φρούτα δεν θυμάμαι να μας έλειπαν ποτέ, όλο και κάποια υπήρχαν…
Στα μάτια μας σαν παιδιά και όχι μόνο σε μας, αυτός ο συνοικισμός φάνταζε τότε σαν παράδεισος.
Δεν μπορούσαμε να διανοηθούμε ότι υπάρχει περίπτωση να ξεριζωθούμε μέσα σε ένα βράδυ από εκεί και να εγκατασταθούμε μόνιμα πλέον κάπου αλλού !!!

Εκ των υστέρων βέβαια σκεπτόμενος κάποιος πιο ώριμα και ψύχραιμα, αφού έχουν καταλαγιάσει πλέον τα συναισθήματα της σκληρής και αναπάντεχης καταστροφής, βλέπει και κάτι θετικό μέσα σε όλα αυτά τα αρνητικά που προκάλεσε η κατολίσθηση των Στρανών.

Κάποιοι από τους μεγαλύτερους, που ήταν τεχνίτες, οικοδόμοι, κλπ, που δεν είχαν σταθερό, καθημερινό μεροκάματο στο χωριό και τα τριγύρω χωριά, αναγκάστηκαν να μετακομίσουν μόνιμα στην Άρτα, τα Γιάννενα και κυρίως στην Αθήνα.

Εκεί βρήκαν δουλειές, που είχαν καθημερινό και καλύτερο μεροκάματο και όσοι ήταν άξιοι και ιδιαίτερα εργατικοί, κατάφεραν να κερδίσουν αρκετά χρήματα, κατάφεραν να κάνουν δικές τους δουλειές, έγιναν μικροεπιχειρηματίες, εργολάβοι, έμποροι, δημιούργησαν περιουσίες και βελτίωσαν κατά πολύ το βιοτικό τους επίπεδο.

Είναι αυτό που έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι: ’’ουδέν κακόν αμιγές καλού’’ !!!

Τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους και να μην συνέβαινε η κατολίσθηση, θα έφευγαν κάποια στιγμή για σπουδές και δουλειές, για τις μεγαλύτερες πόλεις, ήταν αναπόφευκτο, θα έμενε όμως ο συνοικισμός με τα σπίτια του, και κάποιοι από τους μεγαλύτερους θα συνέχισαν να ζουν εκεί, θα πήγαινε και δρόμος για αυτοκίνητα, θα πήγαινε και το ηλεκτρικό ρεύμα, θα υπήρχε ακόμα μια σχετική ζωή εκεί.
Τώρα υπάρχουν δύο τρία σπίτια που ξαναχτίστηκαν εκ των υστέρων, αλλά δεν φτάνουν για να ξαναζωντανέψουν τα Στρανά …. Δυστυχώς !!!

Πιστεύω απλά με όλα αυτά που έγραψα, πρώτον θα ξανάρθουν στην μνήμη για μια φορά ακόμα σε όσους τα έζησαν, και δεύτερον θα μάθουν κάποιες λεπτομέρειες όσοι δεν τα έζησαν αλλά θα ήθελαν να μάθουν για τα Στρανά, π.χ. οι νεώτερες γενιές…

Ένα αφιέρωμα για την γενέτειρά μου, ένας φόρος τιμής, για τα Στρανά !!!

Θεόφιλος Καπέλης

Νέα Ιωνία

Το άρθρο ΣΤΡΑΝΑ: Από ’’Παράδεισος’’ ..… ’’Κόλαση’’ σε λίγες ώρες !!! εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Το Σαββατοκύριακο 7&8 Mαΐου 2022 διοργανώθηκε στην πόλη του Βόλου και τον Αλμυρό Βόλου το 33ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Αναρρίχησης, όπου ο Μαρίνος συμμετείχε στην κατηγορία Παμπαίδων και κατέκτησε τη 2η θέση στο αγώνισμα boulter, που έγινε στο Αλμυρό Βόλου το Σάββατο 7/5, και την 1η θέση στο αγώνισμα δυσκολίας με σχοινί που διεξήχθη την Κυριακή 8/5 στο Βόλο.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο Μαρίνος υπήρξε αθλητής του Θεοφάνη- Ερμή Θεοχαρόπουλου, οποίος πριν το άδικο χαμό του είχε αναλάβει την προετοιμασία του Μαρίνου. Ωστόσο στο πλευρό του σε αυτούς του αγώνες ήταν ο πατέρας του αδικοχαμένου Ερμή, Γιάννης Θεοχαρόπουλος, ο οποίος χωρίς δεύτερη σκέψη και μετά το σαρανταήμερο μνημόσυνο του Ερμή ανέλαβε την προπόνηση των αθλητών του Ερμή(Αθηνα και Αντριάννα Παχή. Μαρίνο Φαλτσέτα), και τους πήγε στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα εκεί που πέρυσι βρισκόταν με τον γιό του!

Σε αποκλειστικές δηλώσεις της στην Αδελφότητα η Κατερίνα Μήτσου, μητέρα του Μαρίνου, μετά τους αγώνες μας επισημαίνει:
« Ο Μαρίνος έλαβε μέρος για πρώτη φορά στο33ο πανελλήνιο πρωτάθλημα αναρρίχησης στη κατηγορία Παμπαίδων που έγινε στον Βόλο. Κατέκτησε την δεύτερη θέση στο αγώνισμα boulter που έγινε στο Αλμυρό Βόλου το Σάββατο και την πρώτη θέση στο αγώνισμα δυσκολίας με σχοινί που διεξήχθη την Κυριακή στο Βόλο.
Στο πλευρό του δεν ήταν ο προπονητής του( Ερμής Θεοχαρόπουλος)..αλλά ο Γιάννης Θεοχαρόπουλος που μας έδειξε την δύναμη ψυχής και την μεγάλη του αγάπη για τα παιδιά.. δεν έχω λόγια για αυτόν τον άνθρωπο .. απλά αυτό που μας μεταδίδει είναι τεράστιο!!! Θέλω να τονίσω ότι μετά τα 40 του Ερμή.. συνέχισε να προπονεί τους αθλητές που είχε αναλάβει ο Ερμής Θεοχαρόπουλος… όσο δύσκολο και αν ήταν και συνεχίζει να είναι για αυτόν..
αυτό που θέλουμε όλοι να δυναμώσει η ομάδα του Θεοφάνη Ερμή για την εναέρια διάσωση και προσκαλώ όλο το κόσμο να γίνει συμμέτοχος σε όλο αυτό … Τέλος θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον Χρήστο Αυγίτα του ΕΟΣ Ιωαννίνων, οποίος συνέχισε το έργο του Ερμή στα Ιωάννινα αναλαμβάνοντας την εκεί προπόνηση των παιδιών. »

Το άρθρο Μαρίνος Φαλτσέτας: Μεγάλες διακρίσεις στο 33ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα αναρρίχησης. εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.