Πάει και αυτή η εκλογική διαδικασία. Πέρασαν κιόλας τέσσερα χρόνια (δύο θητείες, 2017-19, 2019-21),που αποφασίζαμε ο υπογράφων, ο Βαγγέλης Κώστας και ο Ανδρέας Νάτσης να ασχοληθούμε με τα κοινά της Αδελφότητας Αγναντιτών Αθήνας. Θυμάμαι ένα τηλέφωνο του Βαγγέλη που μου ανέλυσε το πλάνο που είχε στο μυαλό του για να μπορέσουμε να το υλοποιήσουμε.

Ένα πλάνο το οποίο περιλάμβανε μια σειρά από στόχους και δράσεις. Το εγχείρημα της ενασχόλησης μου με τα κοινά ενός συλλόγου πάντα μου άρεσε. Η αγάπη μου για το χωριό ήταν ένα ακόμα κίνητρο για να μπορέσω και εγώ με την σειρά μου να δώσω ιδέες, για να μπορέσει η Αδελφότητα να αξιοποιήσει την βαρύτατη κληρονομιά που είχαν αφήσει οι προκάτοχοι. Τέσσερα χρόνια μετά και με πιο καθαρό μυαλό πια, μπορώ να πω ότι δεν μετάνιωσα επ΄ ουδενί που αποτελώ μέλος της οικογένειας της Αδελφότητας. Αυτό που ξεχωρίζει στην σημερινή Αδελφότητα είναι ένα πράγμα. Η αγάπη και η χημεία που υπάρχει με όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, με την ταύτιση απόψεων στην συντριπτική πλειοψηφία να ξεπερνάει και το τελευταίο εμπόδιο το οποίο μπορεί να παρουσιαστεί.

Το οικογενειακό κλίμα που επικρατεί μεταξύ μας αποτυπώνεται ξεκάθαρα στην εικόνα που βγάζει προς τα έξω η Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας, καθώς και σε όλα αυτά που υλοποιούμε χρόνο με τον χρόνο. Μια οικογένεια έχει και τις προστριβές της. Θα ήμουν ψεύτης, αν έλεγα ότι σε αυτά τα τέσσερα χρόνια δεν διαφωνήσαμε ή δεν ανέβηκαν κάποιοι τόνοι φωνής πιο ψηλά. Όμως, όταν μια οικογένεια είναι δεμένη και αγαπημένη, ξεπερνάει τις δυσκολίες και τις διαφωνίες και προχωράει μπροστά . Αυτό είναι το μεγάλο μυστικό της Αδελφότητας. Ότι μέσα σε αυτά τα τέσσερα χρόνια είμαστε μια γροθιά και μπορούμε να συμβαδίζουμε και στο τέλος με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο να συμφωνούμε.

Μετά την ψήφο εμπιστοσύνης που πήραμε από τους συγχωριανούς μας, για ακόμα μια διετία, πλέον βάζουμε πλώρη για νέα πράγματα. Φρέσκες ιδέες, νέοι στόχοι και με μεγάλο «όπλο» πλέον, την αύξηση νέων και ικανών ανθρώπων στο Δ.Σ της Αδελφότητας, Τακτικών Μελών και Αναπληρωματικών. Αυτό είναι το νέο δυνατό χαρτί της Αδελφότητας Αγναντιτών Αθήνας που για την επόμενη διετία θα προσπαθήσει να αυξήσει την ήδη γεμάτη παραγωγικότητα της σε μια σειρά από δράσεις, δραστηριότητες, στόχους, παρότι η πανδημία του covid-19 δεν μας αφήνει πολλά περιθώρια και δυσκολεύει αρκετά το έργο.

Με «όπλο» την αισιοδοξία ότι η περιπέτεια που περνάμε θα περάσει κάποια στιγμή, ήδη καταρτίζουμε τα επόμενα σχέδιά μας με ορίζοντα το τέλος της διετίας που λογίζεται στο 2023. Το μεγαλύτερο εργαλείο της επικοινωνίας της Αδελφότητας αποτελεί η εφημερίδα που χρόνια τώρα είναι ο συνδετικός κρίκος των απανταχού Αγναντιτών. Στο κομμάτι της επικοινωνίας ήρθε να προστεθεί και η ανανεωμένη ιστοσελίδα που διευκολύνει ακόμα περισσότερο το έργο του συλλόγου.

Κύριο μέλημα της Αδελφότητας και σε αυτή την διετία, αποτελεί και η συνεργασία, που έχει τα τελευταία χρόνια και με τους τοπικούς φορείς του χωριού. Ο σύλλογος έχει αναπτύξει μια πιο στενή συνεργασία με τον Πολιτιστικό σύλλογο της Άγναντας, ενώ βρίσκεται σε διαρκή επικοινωνία τόσο με την Κοινότητα, όσο και με τον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Η Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας βρίσκεται σε ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας και με την Αδελφότητα Αγναντιτών Ιωαννίνων και είναι πάντα είναι ανοιχτή σε προτάσεις.
Το ταξίδι που ξεκινήσαμε το 2017 συνεχίζεται απρόσκοπτα με βασικό μας μότο την αγάπη για το χωριό μας.

Υ.Γ: Θέλω να συγχαρώ τα νέα μέλη της Αδελφότητας που εκλέχθηκαν και προστέθηκαν στην οικογένεια του συλλόγου. Χριστόφορος Ντερτιμάνης, Γιάννης Χριστοβασίλης, Αργύρης Κωστάκης και Αικατερίνη Κακοσίμου. Τέσσερα άφθαρτα πρόσωπα, ικανά για να προσθέσουν και αυτά το δικό τους λιθαράκι στην δράση της Αδελφότητας.

Το άρθρο Πλώρη για νέους στόχους η Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Η απογραφή αυτή είναι κρίσιμης σημασίας για το μέλλον της Άγναντας δεδομένων ότι από τα αποτελέσματα της θα κριθεί μεταξύ άλλων και το ύψος του πάγιου ποσού με το οποίο θα χρηματοδοτείται η Τοπική Κοινότητα Αγνάντων. Η Απογραφή Πληθυσμού-Κατοικιών 2021 είναι προγραμματισμένη απογραφή στην Ελλάδα που θα διεξαχθεί από την Ελληνική Στατιστική Αρχή, ως μέρος της ευρύτερης απογραφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2021.

Όπως και με την απογραφή του 2011, θα καταγράψει τον αριθμό των κατοίκων στη χώρα, ερευνώντας επίσης για τα δημογραφικά, οικονομικά και κοινωνικά στοιχεία του πληθυσμού, καθώς και να εξακριβώσει τους τύπους του κτιρίων που υπάρχουν στο διαθέσιμο απόθεμα της χώρας.Ακόμα δεν έχουν ανακοινωθεί λεπτομέρειες σχετικά με τον χρόνο διεξαγωγής της απογραφής και τον τρόπο που αυτή θα γίνει.

Ωστόσο το Δ.Σ. της Αδελφότητας θέλει να απευθύνει κάλεσμα σε όλους τους Αγναντίτες και τις Αγναντίτισες να απογραφούν στο χωριό όποτε και αν γίνει. Αυτό μόνο καλά αποτελέσματα μπορεί να έχει για την Άγναντα, αφού όσο περισσότεροι από εμάς απο-γραφούν τόσο μεγαλύτερη θα είναι η χρηματοδότηση της Τοπικής Κοινότητας , θα μπορούν να γίνονται περισσότερες παρεμβάσεις στο χωριό και βεβαίως η βαρύτητα της φωνής του τοπικού συμβουλίου θα είναι μεγαλύτερη αφού θα φαίνεται πως εκπροσωπεί μία μεγάλη μερίδα του πλη-θυσμού του Δήμου.

Πιστεύουμε ακόμη ότι η απογραφή στο χωριό εκπληρώνει και ένα ας το πούμε πατριωτικό καθήκον μας και βοηθάμε κάπως στην καλυτέρευση της θέσης του χωριού μας. Επομένως το 2021 και η απογραφή του είναι κομβική για την Άγναντα καθώς θα καθορίσει την πορεία της Κοινότητας την επόμενη δεκαετία. Το 2011 η Τοπική Κοινότητα Αγνάντων ήταν 6η μεταξύ 22 Τοπικών Κοινοτήτων που αποτελούν τον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.

Πιστεύουμε ότι έχουμε δυνατότητες να απογραφούν περισσότεροι από 443 που απογράφησαν το 2011, στο χέρι μας είναι και είναι πολύ απλό αφού δεν χρειάζε-ται η φυσική παρουσία ολόκληρης της οικογένειας, αρκεί και μόνο η παρουσία ενός, ο οποίος δηλώνει σχετικά και στον απογραφέα- τουλάχιστον έτσι έγινε η προηγούμενη απογραφή

Το άρθρο Κρίσιμη για το μέλλον της Άγναντας η απογραφή του 2021 εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Tα 60 χρόνια από την ίδρυσή της γιόρτασε την περασμένη σεζόν η Αναγέννηση Άρτας. Αφετηρία της το έτος 1960, όταν είχαν συγχωνευτεί τα τρία σωματεία της περιοχής, Αετός, Παναμβρακικός, Ολυμπιακός Άρτας και προέκυψε αυτή ως νέο σωματείο με σήμα το ξακουστό γεφύρι.

Το όνομα «Αναγέννηση» συμβόλιζε την αναγέννηση του ποδοσφαίρου της περιοχής, καθώς σταμάτησαν οι τοπικοί ανταγωνισμοί που δίχαζαν τον κόσμο, έγινε συνένωση δυνάμεων και ανοίχθηκαν νέοι ορίζοντες. Στα χρόνια που ακολούθησαν, η Άρτα μεγαλούργησε ποδοσφαιρικά. Η θρυλική Αναγέννηση, στο τέλος της δεκαετίας του ’60 και αρχές της δεκαετίας του ’70, πάλεψε με αξιώσεις για άνοδο στην Α’ Εθνική. Ειδικά την αγωνιστική σεζόν 1969-70, λίγες αγωνιστικές πριν από τη νήμα του τερματισμού ήταν πρώτη στο πρωτάθλημα Β’ Εθνικής. Τελικά, τερμάτισε στην 3η θέση, μετά από τον Απόλλωνα Αθηνών και την Κόρινθο. Το ίδιο και στις άλλες δύο αγωνιστικές σεζόν που ακολούθησαν. Διεκδικούσε θέση ανόδου, αλλά έχανε έδαφος στα κρίσιμα παιχνίδια της τελικής ευθείας. Είτε για αγωνιστικούς λόγους, είτε εξωαγωνιστικούς. Η Άρτα ήταν έξω από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων και από τα «διευθυντήρια» που υπήρχαν τότε στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Η Αναγέννηση πάλευε μόνη της, με τον σταυρό στο χέρι, σε έναν χώρο όχι και τόσο ορθόδοξο! Μοναδικό όπλο της ο ηρωικός φίλαθλος κόσμος που ήταν στο πλευρό της. Το γήπεδό της ήταν μικρό για να χωρέσει τους φιλάθλους. Τα εισιτήρια ανάρπαστα. Ο κόσμος για να βολευτεί, πήγαινε στις ταράτσες των διπλανών πολυκατοικιών και στον λόγγο που είναι δίπλα στο στάδιο. Στα εκτός έδρας παιχνίδια, δεκάδες λεωφορεία και εκατοντάδες ΙΧ ακολουθούσαν την Αναγέννηση, όπου και αν έπαιζε. Το όραμα της Α’ Εθνικής έμεινε τελικά απραγματοποίητο. Όσοι έζησαν εκείνες τις εποχές, κάνουν λόγο για μια σούπερ ομάδα, με σπουδαίους παίκτες, που απέδιδαν καταπληκτικό ποδόσφαιρο.

Σήμερα η Αναγέννηση είναι στη Γ’ Εθνική και γίνεται στην Άρτα συντονισμένη προσπάθεια να μπουν οι βάσεις, με στόχο σε λίγα χρόνια η ιστορική ομάδα να πάρει τη θέση που ταιριάζει στο όνομα και την ιστορία της. Η διοίκηση, σε συνεργασία με τον σύλλογο βετεράνων ποδοσφαιριστών, έχει προγραμματίσει η επέτειος των 60 χρόνων από την ίδρυση του σωματείου να γιορταστεί με σειρά εκδηλώσεων στην πόλη και σε άλλες περιοχές. Να αναδειχτεί η μεγάλη ιστορία της Αναγέννησης, όχι μόνο για να θυμίσει τα παλιά στους μεγαλύτερους, αλλά περισσότερο αυτή να γίνει γνωστή στα παιδιά, στη νέα γενιά των φιλάθλων. Τις ημέρες των Χριστουγέννων, στην αίθουσα «Σκουφάς» της Άρτας, στην παρουσίαση του αξιόλογου βιβλίου «Μια ζωή Αναγέννηση» του Ντίνου Γιώτη, αναβίωσαν στιγμές από το παρελθόν. Βοήθησε σ’ αυτό και η παρουσία παλιών παικτών της χρυσής εποχής στη δεκαετία του ’70. Το ακροατήριο πυκνό. Όλοι είχαν κάτι να πουν, κάτι να θυμηθούν από τα παλιά ωραία χρόνια. Ιστορίες για τις εξορμήσεις σε άλλες περιοχές, για τα εκτός έδρας παιχνίδια της Αναγέννησης. Όταν ερήμωνε η Άρτα, γιατί ο κόσμος ακολουθούσε την αγαπημένη ομάδα του. Παράλληλα, στον ίδιο χώρο λειτούργησε και έκθεση φωτογραφίας του ιστορικού ερευνητή και ένθερμου φίλου της ομάδας Κώστα Μπανιά. Εμβληματική μορφή στην κοινωνία της Άρτας ο Κώστας Μπανιάς, έζησε από κοντά τη διαδρομή της «Θεάς Αναγέννησης», όπως ο ίδιος την αποκαλεί. Μέσα στο 2020 θα γίνουν και άλλες εκδηλώσεις, ενώ η τωρινή ομάδα αγωνίζεται με την επετειακή ασπρόμαυρη φανέλα των παλιότερων χρόνων.

Η ίδρυσή της

Η ίδρυση της Αναγέννησης το 1960 συνέπεσε με σημαντικές αλλαγές που σημειώθηκαν στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το 1959 ιδρύθηκε ο ΟΠΑΠ και η Α’ Εθνική Κατηγορία. Το 1961 ξεκίνησε πειραματικά η λειτουργία του πρωταθλήματος Β’ Εθνικής, που από το 1964 έγινε εθνικό πρωτάθλημα στην τελική του μορφή. Πριν ιδρυθεί η Αναγέννηση, στην Άρτα τη δεκαετία του ’50 ξεχώριζαν τα τοπικά ντέρμπι, κυρίως μεταξύ των ομάδων Παναμβρακικός και Αετός που είχαν τον περισσότερο κόσμο. Υπήρχε και ο Ολυμπιακός με σημαντικούς ποδοσφαιριστές, αλλά δεν είχε τις κόντρες των άλλων δύο ομάδων. Το ίδιο συνέβαινε στα Γιάννινα μεταξύ του Αβέρωφ και του Ατρόμητου, όπως και σε άλλες πόλεις. Το 1952 είχε ιδρυθεί η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου (ΕΠΣΗΠ) με χώρο ευθύνης την Ήπειρο, Λευκάδα και το βόρειο τμήμα της Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με τον Κώστα Μπανιά, η ποδοσφαιρική δραστηριότητα στην Άρτα ξεκίνησε μετά το 1924, που εγκαταστάθηκαν και πρόσφυγες στην περιοχή. Το 1927 ιδρύθηκε ο «Ανεξάρτητος Αθλητικός Όμιλος Άρτας», που ένα χρόνο μετά μετονομάστηκε σε «Παναμβρακικός». Τον Ιούνιο 1931 ιδρύθηκε ο «Άραχθος», η γνωστή στην Άρτα «Πανεργατική» με ασπροκόκκινες φανέλες. Μέσα στο 1931 έγινε ένα άλλο σωματείο, ο «Κεραυνός Άρτας», με πράσινες και άσπρες φανέλες. Μετά τον πόλεμο, ο Ναπολέων Ζέρβας έκανε την «Εθνική Νεολαία». Τα σωματεία αυτά χάθηκαν με τον χρόνο, πλην του Παναμβρακικού. Τον Αύγουστο 1948 έγινε ο «Αετός» Άρτας και το 1950 ιδρύθηκε ο «Ολυμπιακός» Άρτας.

Το 1960 ήταν μια χρονιά ορόσημο για το ποδόσφαιρο στη νύμφη του Αμβρακικού. Μετά από απανωτές συσκέψεις, αποφασίστηκε τα σωματεία Παναμβρακικός, Αετός, Ολυμπιακός να αφήσουν στην άκρη τους τοπικούς ανταγωνισμούς, να συγχωνευτούν και να γίνει μια νέα δυνατή ομάδα, η οποία θα συσπειρώσει τον κόσμο και θα εκπροσωπεί στη συνέχεια το ποδόσφαιρο της περιοχής. Στην αίθουσα «Σκουφάς» έγιναν οι συζητήσεις. Με σειρά συσκέψεων βρέθηκε η χρυσή τομή, ξεπεράστηκαν οι όποιες διαφωνίες και οι εκπρόσωποι των τριών σωματείων συμφώνησαν να γίνει η συγχώνευση, με τη δημιουργία της Αναγέννησης. Έξι χρόνια μετά, το ίδιο παράδειγμα ακολούθησαν οι Γιαννιώτες με την ίδρυση το 1966 του ΠΑΣ μετά από συγχώνευση των σωματείων Αβέρωφ, Ατρόμητος, Ολυμπιακός.

Η συγχώνευση της Άρτας ήταν οδηγός και παράδειγμα προς μίμηση για πολλές άλλες πόλεις, που έκαναν το ίδιο εγχείρημα, όπως η Λάρισα, τα Γιάννινα, η Βέροια, οι Σέρρες, η Κατερίνη, η Κοζάνη, τα Τρίκαλα και άλλες. Σύμφωνα με τον Κώστα Μπανιά, στην αρχή ήθελαν να πουν τη νέα ομάδα «Πύρρος», από τον βασιλιά της Ηπείρου. Πάλι δεν τους καθόταν καλά το όνομα. Μετά είπαν για «Αμβρακία». Ιστορικό όνομα, αλλά ήθελαν κάτι πιο ποδοσφαιρικό. Τελικά συμφώνησαν το νέο ποδοσφαιρικό παιδί της περιοχής να ονομαστεί Αναγέννηση, με ασπρόμαυρες φανέλες και σήμα το ιστορικό γεφύρι, που είναι δίπλα από την πόλη, στον ποταμό Άραχθο.
Το πρώτο ματς της Αναγέννησης στη Β’ Εθνική

Η Αναγέννηση προσέλαβε για προπονητή τον παλιό γκολκίπερ του Ολυμπιακού Στέλιο Κουρουκλάτο. Το έμψυχο δυναμικό συνέθεταν παίκτες από τις τρεις ομάδες, που συγχωνεύτηκαν, με αρχηγό τον Κώστα Αμβράζη. Οι πρώτοι άσσοι της Αναγέννησης, πλην του αρχηγού και οι Μπακατσέλος, Μπέκας, Τζαχρήστας, Κίκκης, αδελφοί Κεφάλα, Παπαδημητρίου, Αμβράζης, Σκούρας, Παπαγεωργίου, Σακκάς, Ρέντζος, Πριόβολος, Παπαγιάννης, Μαστρογιάννης, Κατσάνος και άλλοι. Η Αναγέννηση, με τη δημιουργία της Β’ Εθνικής, εντάχθηκε στην Κατηγορία αυτή ως πρωταθλήτρια ομάδα Ηπείρου στον νότιο όμιλο, μαζί με τον «Αβέρωφ» Ιωαννίνων. Την αγωνιστική σεζόν 1962-63, που η Β’ Εθνική καθιερώθηκε ως πανελλήνιο πρωτάθλημα, το πρώτο ματς της Αναγέννησης ήταν με τον «Αβέρωφ» Ιωαννίνων στην Άρτα. Οι γηπεδούχοι έχασαν 3-1, αλλά δεν το έβαλαν κάτω. Πάλεψαν στη συνέχεια για την παραμονή, με αντιπάλους σημαντικές για εκείνη την εποχή ομάδες, όπως Εδεσσαϊκός, Α.Ε. Τρικάλων, Αχιλλέας Τρικάλων, Μακεδονικός Κοζάνης, Ολυμπιακός Βόλου, Βέροια, Λαρισσαϊκός, Άρης Πτολεμαίδας, Παλλαμιακή, Ηρακλής Λάρισας, Αναγέννηση Καρδίτσας, Ολυμπιακός Λαμίας, Αμφισσαϊκός. Στο ματς της πρεμιέρας, στο κατάμεστο στάδιο Άρτας, η Αναγέννηση προηγήθηκε 1-0 με γκολ του Πριόβολου στο 30’, αλλά ο «Αβέρωφ» έκανε την ανατροπή σε 1-3 με γκολ των Παπαδημητρίου (2) και Κρικώνη. Η Αναγέννηση οδηγήθηκε σε τριπλό μπαράζ με Αβέρωφ, Παλλαμιακή και υποβιβάστηκε στην Α’ Κατηγορία της ΕΠΣ Ηπείρου. Έφερε ισοπαλία με την Παλλαμιακή στην Αθήνα και έχασε στο καθοριστικό μπαράζ από τον Αβέρωφ στην Πάτρα.

Η δημιουργία της μεγάλης ομάδας

Μέχρι το 1969 η Αναγέννηση προσπαθούσε να βρει τον δικό της δρόμο και τις ισορροπίες, που ψάχνει κάθε νέα ομάδα, όταν ανοίγει τα φτερά να πετάξει ψηλότερα. Είχε ανόδους και καθόδους μεταξύ ερασιτεχνικής κατηγορίας και Β’ Εθνικής. Σημαντική δουλειά έκανε αυτά τα χρόνια ο προπονητής Κώστας Σωτηριάδης, ο γνωστός και ως «Κωστάρας», παλιός διεθνής άσσος του Πανιωνίου στη δεκαετία του ’50. Παράλληλα με τους παίκτες από την παλιά φρουρά, βγήκαν και νέα ταλέντα από ομάδες της περιοχής. Στο δυναμικό προστέθηκαν αξιόλογοι παίκτες όπως οι Σιακούφης, Κουτσογιώργος, Ευταξίας, Χρηστάκης, Μπασούκας, Χουλιάρας, Πέτσας, Τσίτσικας, Τσιάφης, Κλάρας, Τζιομάκης, Νίκου, Λάιος και άλλοι. Την αγωνιστική σεζόν 1968-69 επιστρέφει πανηγυρικά στη Β’ Εθνική, όχι απλώς να μείνει, αλλά να πρωταγωνιστήσει. Πανηγυρικά πρωταθλήτρια στην Α’ Κατηγορία της ΕΠΣΗΠ, έκανε επίδειξη ισχύος και στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα την άνοιξη του 1969 με πρωταθλητές άλλων ενώσεων όπως οι ομάδες Καλλιθέα, Κορωπί, Ηρόδοτος, Παναιγιάλειος, Σαρωνικός, Α.Ε. Μυτιλήνης, Ανταγόρας Κω, Παναρκαδικός.

Το μεγάλο ντέρμπι ανόδου στη Β’ Εθνική με την Καλλιθέα, έγινε την Δευτέρα του Πάσχα, 14 Απριλίου 1969 στο γήπεδο του Πανιωνίου στη Νέα Σμύρνη. Μεγάλα ήταν τα αφιερώματα των αθηναϊκών εφημερίδων. Στην Άρτα υπήρξε γιγαντιαία κινητοποίηση φιλάθλων. Ο πρόεδρος Σ. Ζησόπουλος υποσχέθηκε έξτρα πριμ 2000 δραχμών σε κάθε παίκτη για τη νίκη. Το ντέρμπι έγινε παρουσία 12.000 θεατών και έληξε ισόπαλο 1-1. Συγκλονιστική ήταν η παρουσία των αρτινών φιλάθλων, που κέρδισαν τη μάχη της εξέδρας. Στο 31’ προηγήθηκε 1-0 η Καλλιθέα με γκολ του Μάρκου και ισοφάρισε στο 52΄η Αναγέννηση με τον Κουτσογιώργο, όταν έκλεψε τη μπάλα από τον Κυριαζή. Η αρτινή ομάδα από το 43’ έπαιζε με δέκα παίκτες λόγω αποβολής του Κοντογιώργου. «Ομολογουμένως μας συνεκίνησε ο ηρωϊσμός της ομάδος που έρχεται από τον θρυλικό Άραχθο και πιο πολύ μας συνήρπασε η ψυχή του αμυντικού πρωταγωνιστού της Σιακούφη» έγραφε στην κριτική η «Αθλητική Ηχώ» συνεχίζοντας: «Εμπνεόμενοι από τον ηρωϊσμό του Σιακούφη και οι Λάιος, Μπασιούκας, Κοντογιώργος (μέχρι της αποβολής), Σκούρας απετέλεσαν ένα απόρθητο οχυρό, πάνω στο οποίο έσπαγαν οι επιθέσεις των Καλλιθεατών. Θαυμάσιος και ο Κουτσογιώργος, που εσημείωσε το γκολ της ισοφάρισης. Ταλαντούχος παρουσιάζεται και ο Ευταξίας, που επιτηρήθηκε ιδιαίτερα από τους αντιπάλους του. Ακόμη ξεχώρισε ο λαμπρός Κλάρας. Εξαιρετική επίσης η απόδοσις του αεικινήτου Πέτσα και του δημιουργικού Ρέντζου. Φιλότιμη η προσπάθεια του Νίκου». Διαιτητής ήταν ο Νίκος Ζλατάνος.
Το ανεκπλήρωτο όνειρο της Α’ Εθνικής

Στην πενταετία 1969-74 η Αναγέννηση είχε μια πολύ καλή και δυνατή ομάδα, που λίγο έλειψε τη σεζόν 1979-70 να ανεβεί στην Α’ Εθνική. Και τις υπόλοιπες σεζόν έπαιζε πρωταγωνιστικό ρόλο. Ήταν η πρώτη ποδοσφαιρική δύναμη στην Ήπειρο, καθώς είχε καλύτερη βαθμολογική θέση από τον ΠΑΣ Γιάννινα. Ο «Άγιαξ της Ηπείρου» από το 1972 και μετά, που ενισχύθηκε με τους έξι παίκτες από την Αργεντινή, άρχισε να παίρνει τα ποδοσφαιρικά πρωτεία στην Ήπειρο από την Αναγέννηση, που τα κρατά μέχρι στις μέρες μας. Η πενταετία αυτή (1969-74) είναι η καλύτερη στην 60χρονη ιστορία της θρυλικής ομάδας. Στα χρόνια αυτά κάθισαν στον πάγκο αξιόλογοι προπονητές, όπως οι Κώστας Σωτηριάδης, Μίμης Σιδηρόπουλος, Σπύρος Καρποδίνης, Θωμάς Δημητρίογλου και Ανδρέας Παπαεμμανουήλ. Στο ρόστερ είχαν προστεθεί ακόμη οι Βάσιος, Παπαδιώτης, Δημουλίτσας, Κοτρώτσος, Μπέτης, Καραμούτσος, Παπαχρήστος, Κωστούλας, Ξυθάλης, Ευθυμίου και άλλοι, ενώ άλλοι από την παλιά φρουρά είχαν αποχωρήσει. «Ήταν μια ομάδα συμπαγής, με τεχνίτες παίκτες, που έπαιζαν πολλά χρόνια μαζί, που συνδύαζε τέχνη και δύναμη στο γήπεδο» είχε πει στα μετέπειτα χρόνια ο Ανδρέας Παπαεμμανουήλ. Για να συμπληρώσει ότι «η ομάδα αυτή άξιζε να ανταμειφθεί με άνοδο στην Α’ Εθνική, γιατί πραγματικά το άξιζε».

Τα ντέρμπι της Αναγέννησης με τον ΠΑΣ είχαν πανελλήνιο ενδιαφέρον, όπως αυτό που έγινες στις 12/11/1972. Στο στιγμιότυπο στο κατάμεστο γήπεδο της Άρτας, ο γκολκίπερ Λίσα αποκρούει προ του Κουτσογιώργου της Άρτας ενώ τη φάση παρακολουθούν οι Σιόντης, Κοντογιώργος.

Τα μεγάλα ντέρμπι με τον ΠΑΣ Γιάννινα

Σε αυτή τη χρυσή για την Αναγέννηση και το αρτινό ποδόσφαιρο πενταετία (1969-74), ξεχώρισαν και τα μεγάλα ντέρμπι με τον ΠΑΣ Γιάννινα. Τα ντέρμπι αυτά προκαλούσαν πανελλήνιο ενδιαφέρον και καλύπτονταν με απεσταλμένους από τις αθηναϊκές εφημερίδες. Δύο θηρία στην ίδια αρένα. Από τη μια πλευρά ο ΠΑΣ με τους Σιόντη, Τσουρλίδα, Παστερνάκη, Κοντογιωργάκη, Γκλασμάνη, Λίσα, Αλβαρέζ, Γραμμενιάτη, Βέργο, Χατζηκαπετάνη, Μοντέζ και από την άλλη η Αναγέννηση με τους Σιακούφη, Νίκου, Βάσιο, Παπαδιώτη, Ευταξία, Κουτσογιώργο, Χρηστάκη, Πέτσα, Κοντογιώργο και άλλους.

Σε ένα ματς στα Γιάννινα το 1971 υπήρξε ρεκόρ εισιτηρίων. Κόπηκαν 15.000 εισιτήρια, ενώ το στάδιο «Ζωσιμάδες» είναι χωρητικότητας 7.500 θέσεων! Στα ματς της Άρτας δε γέμιζε μόνο το γήπεδο, αλλά και ο λόφος που είναι δίπλα σ’ αυτό. Σε ένα ματς που έγινε την Κυριακή 12/11/1972 για το πρωτάθλημα Β’ Εθνικής, η Αναγέννηση κέρδισε με σκορ 1-0 με γκολ του Κουτσογιώργου, αλλά σημειώθηκαν μεγάλα επεισόδια, τα οποία «έσβησαν» λόγω της ξαφνικής νεροποντής που ξέσπασε!

Τα ντέρμπι της Αναγέννησης με τον ΠΑΣ είχαν πανελλήνιο ενδιαφέρον, όπως αυτό που έγινες στις 12/11/1972. Στο στιγμιότυπο στο κατάμεστο γήπεδο της Άρτας, ο γκολκίπερ Λίσα αποκρούει προ του Κουτσογιώργου της Άρτας ενώ τη φάση παρακολουθούν οι Σιόντης, Κοντογιώργος.

Το παιχνίδι αυτό ήταν στην επικαιρότητα για πολλές ημέρες με διαμαρτυρίες και ανακοινώσεις από τις δύο πλευρές. Ενόψει της ρεβάνς του β’ γύρου στα Γιάννινα και του αγώνα Κυπέλλου τον Ιανουάριο του 1973, ο Διοικητής Χωροφυλακής Ηπείρου κάλεσε σε γεύμα συμφιλίωσης τις δύο ομάδες στα Γιάννινα και ζήτησε από τους νομάρχες και δημάρχους να συνδράμουν για να πέσουν οι τόνοι και να υπάρξει συμφιλίωση.

Υποχρεώθηκε ο μεγάλος ηπειρώτης τραγουδιστής Αλέκος Κιτσάκης να γράψει και τραγούδι για τον σκοπό αυτό. Το μετέδιδε σε καθημερινή βάση, βάσει αστυνομικής διάταξης, ο κρατικός ραδιοφωνικός σταθμός Ιωαννίνων. Δυστυχώς το τραγούδι αυτό που καλούσε τους φιλάθλους των δύο πόλεων να γίνουν φίλοι, δεν εγγράφηκε σε δίσκο, αλλά μόνο σε ταινία μαγνητοφώνου και χάθηκε στην πορεία. Γι’ αυτό δε διασώθηκε στις μέρες μας. Όπως μας είχε πει το «αηδόνι της Ηπείρου», ένας από τους στίχους του τραγουδιού ήταν: «Αγαπηθείτε Αρτινοί μαζί με τους Γιαννιώτες και δείξτε ότι είσαστε λεβέντες Ηπειρώτες…».

Τα φώτα έσβησαν στο μπαράζ της Ριζούπολης

Την αγωνιστική σεζόν 1974-75 η Αναγέννηση υποβιβάστηκε στη Γ’ Εθνική, για να επιστρέψει και πάλι στη Β’ Εθνική την επόμενη σεζόν 1975-76 με προπονητή τον θρυλικό Νίκο Πάγκαλο, τον δημιουργό της μεγάλης Δόξας Δράμας. Άρχισε να γίνεται ομάδα ασανσέρ με υποβιβασμούς και ανόδους.

Στην αγωνιστική σεζόν 1977-78 ανήλθε πάλι στην Β’ Εθνική, μετά από μπαράζ αγώνα με τον Παναιγιάλειο στο γήπεδο της Ριζούπολης. Οι δύο ομάδες ισοβάθμησαν στη 2η θέση (πρώτος ήταν ο Ολυμπιακός Λουτρακίου) της Εθνικής Ερασιτεχνικής και μονομάχησαν στη Ριζούπολη την Κυριακή 25 Ιουνίου 1978. Στον πάγκο της Αναγέννησης και πάλι ο Ανδρέας Παπαεμμανουήλ. Το ματς έληξε ισόπαλο 0-0 και η άνοδος για την Αναγέννηση κρίθηκε στα πέναλτι. Χτυπήθηκαν 14 πέναλτι και η σειρά με τυπικά γηπεδούχο τον Παναιγιάλειο, είναι: Καπελώνης 1-0, Δ. Νταλάκας 1-1,Κεχαγιάς άουτ, Μπέτσης απέκρουσε ο Γερούκαλης, Δημαδάμας 2-1, Ζάχος 2-2, Μαυρόπουλος άουτ, Σπύρου 2-3, Γιούπης 3-3, Κωστούλας απέκρουσε ο Γερούκαλης, Γερούκαλης απέκρουσε ο γκολκίπερ της Αναγέννησης Νικολάου, Γούλας απέκρουσε ο Γερούκαλης, Αγουρίδης άουτ, Ξυθάλης 3-4 για την Αναγέννηση. Η σύνθεση της Αναγέννησης: Νικολάου, Μητσάρας, Γούλας, Κωστούλας, Ξυθάλης, Μπέτσης, Ρίζος (60’ Ζάχος), Σπύρου, Δ. Νταλάκας, Λάιος, Ντόβας (65’ Πολύζος).

Η μοίρα το ‘φερε, πάλι στο γήπεδο της Ριζούπολης, την επόμενη σεζόν 1978-79 να γραφεί ο επίλογος της χρυσής εποχής για την αρτινή ομάδα, όταν οδηγήθηκε σε αγώνα μπαράζ με τη Βέροια. Η ισοβαθμία στο όριο της καυτής ζώνης του υποβιβασμού οδήγησε τις δύο ομάδες σε μπαράζ παραμονής. Κέρδισε η Βέροια 1-0 με γκολ του Χατζάρα. Η «Βασίλισσα» εξασφάλισε την παραμονή και η Αναγέννηση υποβιβάστηκε στη Δ’ Εθνική. Το ντέρμπι αυτό ήταν ο «επιτάφιος θρήνος» για τη μεγάλη ομάδα της Αναγέννησης, καθώς από τότε δεν μπόρεσε ποτέ να επιστρέψει στη Β’ Εθνική.

Στα υπόλοιπα 41 χρόνια, μέχρι και στις μέρες μας, η αγωνιστική παρουσία ήταν στα πρωταθλήματα Γ’, Δ’ Εθνικής όπως και στις ερασιτεχνικές κατηγορίες της Άρτας. Το κύκνειο άσμα γράφτηκε το Σάββατο 7 Ιουλίου 1979 στο κατάμεστο από αρτινούς φιλάθλους γήπεδο της Ριζούπολης. Όπως προαναφέραμε, το γκολ της νίκης για τη Βέροια σημείωσε στο 47’ ο Γιώργος Χατζάρας με δυνατό σουτ μετά από μεταβίβαση του Σίμπου. Στο 80’αποβλήθηκαν από τον διαιτητή Πετρόπουλο ο Χατζάρας της Βέροιας και ο Ζάχος της Άρτας γιατί «αλληλοελακτίσθηκαν», όπως χαρακτηριστικά έγραψε στο φύλλο αγώνος. «Χάσαμε άδικα, γιατί φάγαμε ένα γκολ από 40 μέτρα και στο τέλος χάσαμε πολλές ευκαιρίες να ισοφαρίσουμε», είπε ο Βασίλης Γούλας, από τους κορυφαίους παίκτες της Αναγέννησης στο παιχνίδι αυτό.

ΒΕΡΟΙΑ: Μασάδης, Χατζηαθανασίου, Μελετίδης (88’ Κελεσίδης), Σίμος, Παπατζίκος, Σίμπος, Ελευθεριάδης, Χατζάρας, Χαραλαμπίδης, Πουρσανίδης (20’ Καραγκιοζόπουλος), Σιούτης.
ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΑΡΤΑΣ: Παντελής, Παπανικολάου (60’ Νικολάου), Γούλας, Ξυθάλης, Νταλάκας, Τσόγκας, Ρίζος, Σπύρου, Λάιος, Ντόβας, Παπαποστόλης (52’ Ζάχος).
Ενδεκάδα της Αναγέννησης στα μέσα της δεκαετίας του ’80 στη Γ’ Εθνική. Όρθιοι από αριστερά: Μπόλης, Αναγνωστάκης, Μπακόλας, Αθανασόπουλος, Γούλας, Βαμβακάς, Παλιάτσος, Τράμπας, Παπαεμμανουήλ (προπονητής). Καθιστοί: Μπούρας, Δήμας, Ζυγουβέλης, Δημ. Νταλάκας, Αράπης, Γ. Βλάχος, Ντόβας, Μπουλιέρης.

Ο υποβιβασμός έφερε και τα «πέτρινα χρόνια»

Μετά τον υποβιβασμό το 1979 από τη Β’ Εθνική η Αναγέννηση, όπως γράφουμε και σε άλλο σημείο, στα χρόνια που ακολούθησαν μέχρι στις μέρες μας, αγωνίστηκε στις μικρότερες κατηγορίες (Γ, Δ’ εθνική), κάποιες φορές και στα τοπικά της Άρτας. Δεν μπόρεσε όμως ποτέ να επιστρέψει στη Β’ Εθνική, καίτοι στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 είχε σημαντικούς παίκτες που έφτασαν ψηλά, όπως οι Δ. Νταλάκας, Νικοπολίδης, Βαΐτσης, Γεωργιάδης και άλλοι. Πάντα η Άρτα ήταν υπολογίσιμη δύναμη, με καλή παρουσία και στο Κύπελλο Ελλάδος κόντρα σε Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ, Άρη και άλλες ομάδες από την Α’ Εθνική.

Ο κόσμος και τότε ήταν κοντά της, το γήπεδο γέμιζε, αλλά είχε σβήσει η δάδα του παναρτινού ξεσηκωμού που είχε παρατηρηθεί με την παλιά ομάδα της δεκαετίας του ’70. Στα μετέπειτα χρόνια έγιναν προπονητές παλιοί παίκτες, όπως οι Σιακούφης, Αμβράζης, Λάιος, Χρηστάκης, Νταλακούρας, Ντόβας, Ζάχος, αλλά πέρασαν και άλλα γνωστά ονόματα όπως οι Νίκος Κασάπης, Διονύσης Τσάμης (ήταν για ποδοσφαιριστής της Αναγέννησης), Τάκης Ασημακόπουλος, Παύλος Βασιλείου, Πέτρος Πανόπουλος, Βαγγέλης Κότσαλος.

Ο Νικοπολίδης και οι άλλοι μεγάλοι παίκτες

Η Άρτα είναι «ποδοσφαιρομάνα» και κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει. Στη δεκαετία που πρωταγωνίστησε και διεκδίκησε άνοδο στην Α’ Εθνική, στηρίχτηκε σε παίκτες από την περιοχή. Μοναδικές μεταγραφές ήταν ο Βάσιος από τα Γιάννινα και οι Παπαδιώτης, Δημουλίτσας από την Πρέβεζα. Όλοι οι υπόλοιποι ήταν Αρτινοί, που αγωνίστηκαν και σε μεγαλύτερες ομάδες, όπως ο Αμβράζης στην Παναχαϊκή και ο Σιακούφης στον Παναιτωλικό. Από τη δεκαετία του 80’ και μετά αναδείχθηκαν και άλλοι παίκτες που έπαιξαν στην Α’ Εθνική, όπως ο Δημήτρης Νταλάκας στην Παναχαϊκή, ο Αντώνης Νικοπολίδης σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό, ο Λάμπρος Γεωργιάδης στην ΑΕΚ, ο Γιώργος Βαΐτσης στον Ολυμπιακό, ο Δημήτρης Θώδης στον Ηρακλή, ο Περικλής Σπυράκος στον Πανηλειακό.

Ο Νικοπολίδης είναι γέννημα θρέμμα της Αναγέννησης, με μεταγραφή από τη Βίγλα. Είναι ο παίκτης που έκανε τη μεγαλύτερη καριέρα απ’ όσους φόρεσαν τη φανέλα της Αναγέννησης, με αποκορύφωμα το EURO 2004 στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Σημειωτέον ότι και ένας ακόμη «ευρωεστεμμένος», ο Μιχάλης Καψής, φόρεσε τη φανέλα της Αναγέννησης.

Στην Αναγέννηση, κυρίως στις δεκαετίες ’80 και ’90, αγωνίστηκαν και άλλοι σημαντικοί παίκτες που για διάφορους λόγους δεν πήγαν στην Α’ Εθνική, όπως οι Δημητρίου, Γούλας, Ζυγουβέλης, Παλιάτσος, Τάσος Νταλάκας, Ντόβας, Μπούρας, Στράτος, Μπουλιέρης, Δήμας, Αναγνωστάκης, Μαγκάκης, Μητσαράς, Ζήσης, Τσόγκας, Ζάχος, Βλάχος, Αθανασόπουλος, Ρώσσιος, Στασινός, Βέτσιος, Σφήκας, Μήτσιος, Ζαπαντώτης, Χρηστιάς και άλλοι. Με την Αναγέννηση κατά καιρούς αγωνίστηκαν και δανεικοί παίκτες από τον ΠΑΣ, όπως οι Λαδιάς, Κλείτσας, Χαρίσης, Κατσίφας, Καλούδης.

«Ολημερίς το χτίζανε το βράδυ γκρεμιζόταν…»

Σήμα της Αναγέννησης το θρυλικό γεφύρι της Άρτας στον ποταμό Άραχθο που είναι στις παρυφές της πόλης, στην είσοδο από την πλευρά της Φιλιππιάδας. Η παράδοση θέλει να θυσιάζεται η γυναίκα του πρωτομάστορα, καθώς το γεφύρι «ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν…». Διακρίνεται για τη μοναδική αρχιτεκτονική του αλλά και για τους θρύλους που έχουν συνδεθεί με την κατασκευή του . Στη σύγχρονη εποχή η φράση «γεφύρι της Άρτας χρησιμοποιείται για κάθε έργο που συναντά δυσκολίες και αδυνατεί να ολοκληρωθεί. Χρονολογικά, το χτίσιμο του δεν έχει καθοριστεί ακριβώς. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Φαίνεται ότι είχε αρχικά θεμελιωθεί κατά τον 3ο π.Χ. αιώνα επί βασιλείας Πύρρου του Α΄. Κατά καιρούς έγιναν επισκευές και προσθήκες στην κατασκευή, με τελευταία εκείνη του 1612 που πιθανόν του έδωσε και τη σημερινή του μορφή.

Χτίζεται εκ βάθρων η νέα Αναγέννηση

Τα τελευταία χρόνια γίνεται μια σημαντική προσπάθεια στην Άρτα για να χτιστεί η νέα Αναγέννηση και να βρει τη χαμένη της ταυτότητα. Εδώ και μια δεκαετία βίωσε δύσκολες καταστάσεις, γνωρίζοντας την απαξίωση που δεν ταιριάζει στη μεγάλη ιστορία της. Έτσι οι παλιοί ποδοσφαιριστές και όσοι αγάπησαν αυτή την ομάδα, ξεκίνησαν έναν αγώνα δρόμου για να ανεβεί ψηλότερα η θρυλική ομάδα. Πέρσι ανέβηκε στη Γ’ Εθνική, ξεφεύγοντας από την αφάνεια των τοπικών πρωταθλημάτων.

Στόχος είναι ο πρωταθλητισμός και η άνοδος στη Β’ Εθνική. Προπονητής είναι η παλιά δόξα της ομάδας Τάσος Νταλάκας και πρόεδρος ο Τάκης Παπαβασιλείου. Την ομάδα πλαισιώνουν αξιόλογοι ποδοσφαιριστές όπως οι Χούσος, Μανιώτης, Παπακίτσος, Παπαρούνης, Μπότσαρης, Γκολάκος (νέα μεταγραφή), Νταλάκας, Μήτσιος, Σχισμένος, Κραμπής, Χεμπέγια, Σιδηρόπουλος, Βασιλάκος και άλλοι. Στη διοίκηση συμμετέχουν παλιοί ποδοσφαιριστές, φίλοι του συλλόγου, παλιοί παράγοντες, όπως και ο πρόεδρος του συλλόγου βετεράνων Δημήτρης Αραβανής. Είναι μια προσπάθεια που αγκαλιάστηκε από τον φίλαθλο κόσμο. Υπάρχει απ’ όλους όρεξη για δουλειά, υπομονή, για να φτάσει η ομάδα σε ψηλότερες κατηγορίες. Όμως από τη μια μέρα στην άλλη δε γίνονται θαύματα. Οι επιτυχίες και οι άνοδοι θα έρθουν σε βάθος χρόνου. Και όσο θα πηγαίνει καλά η ομάδα, τόσο θα έρχεται και περισσότερος κόσμος στο γήπεδο. Η Αναγέννηση, παρά τις περιπέτειες που πέρασε για πολλά χρόνια, παραμένει σημείο αναφοράς για το ποδόσφαιρο της Άρτας.

Το άρθρο 60 χρόνια Αναγέννηση Άρτας! εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Γράφει ο Χρήστος Τούμπουρος

(Ήταν τότε που έπρεπε να φύγω για Αθήνα. Ανωτέρα βία. Σπουδές. Συγκοινωνία ως το χωριό δεν υπήρχε γιατί είχε γίνει μια μεγάλη κατολίσθηση και η συγκοινωνία διεξάγονταν μέχρι το γεφύρι της Πλάκας. Από εκεί προς το χωριό και από το χωριό «ποδαράτοι»).

Έφτασε η ημέρα. Η γιαγιά έδινε εντολές.

-Ακου να σ’ πω κοπέλα. Θα πάω εγώ το παιδί μέχρι τη γέφυρα. Εκεί που ‘ρχεται το αυτοκίνητο. Θα το χαιρετίσω εγώ. Εσύ να κάτσεις εδώ. Έχ’ς τόσες δ’λειές.

-Κάτσε ορέ μάνα. Θα πάει μαζί με τους άλλους. Τα πράγματα θα τα πάρ’ ο αγωγιάτ’ς. Κανόν’σα, θα περάσ’ σε λίγο. Να ‘χουμε το νου μας.

-Ούχ’ καημέν’. Θα περιμένω εγώ τ’ άλλ’ς; Ου, φέξε μου και γλίστρησα! Θα πάω με το παιδί, να το ορμηνέψω και τσιότσιο στο δρόμο.

-Τι ορμήνια να τ’ δώσεις. Φτάν’ από ορμήνιες. Να πάει στο καλό τ’ και καλές σπουδές να κάν’.

-Αυτό κοπέλα είναι δ’κή μ’ δ’λειά. Άμα άκουγα εσένα θα θαραπαύομαν. Όπως και να ‘ναι στην ξενιτιά πάει. Ξέρετε εσείς να ορμηνέψτε τα παιδιά; Μια αμπωξιά θα τ’ς δίνατε και «άειστε στο καλό σας». Άιντε. Ετοίμασε το παιδί. Μη χασομεράς. Άρχισε και κριτσιανάει ο τόπος.

-Να δώσουμε τα πράγματα στον αγωγιάτ’. Μην τα φορτωθείς ούτε εσύ ούτε και το παιδί.

-Το παιδί δεν έχ’ καμιά δ’λειά να φορτωθεί. Θα τα πάω εγώ. Βάλτου μονάχα κατσιούλα αυτό το σουρντούκ’ μη πιασ’ βροχή και πλευρετώσ’.

-Να έρθ’ και ο παππούλης τ’. Να πάω να τον φωνάξω στο καφενείο.

-Να κάτσεις εκεί που είσαι. Ακούς να τον φωνάξεις. Αυτός ξεπουρδιαλιάστ’κε ντιπ. Άστον εκεί να μπεκροπίν’. Τέτοιος είναι μια ζωή. Τώρα θα βάλ’ μυαλό; Τώρα πάει κατ’ ανέμ’. Καφουκούτιασε. Άιντε βόηθα να ζαλικωθώ τα πράγματα τ’ παιδιού. Ας πάμε γρηγορότερα. Ας κάτσουμε και λίγο να τ’ πω δυο κουβέντες. Χαμένες δε θα πάν’.

Κι έτσι ξεκινήσαμε με τη γιαγιά για το γεφύρ’. Εκεί θα έρχονταν το λεωφορείο από Άρτα. Στο δρόμο κάναμε δύο στάσεις. Πιστεύω πως η γιαγιά τις είχε προγραμματισμένες. Η πρώτη ήταν έξω από το χωριό, στο νεκροταφείο. «Να χαιρετίσεις τον πατέρα σου, μού είπε. Εγώ κάθομαι εδώια και σε περιμένω. Άιντε να νιωσ’ κι αυτός καλά». Και συνέχισε. «Και πού ‘σαι. Το φιτίλ’ είναι μέσα απ’ το τζάμι. Έχ’ και σπίρτα εκεί».

Η δεύτερη ήταν σ’ έναν όχτο στη δημοσιά. Εκεί «έπεσαν πολλές ορμήνιες». Η γιαγιά ασχολήθηκε με όλα τα θέματα. «Μη σε γελάσ’ καμιά σουλτούκου εκεί στ’ν Αθήνα και σε καπιστρώσ’. Αυτές δεν έχουν σωμό. Πόσα και πόσα παιδάκια μπλέχτ’καν και παράτ’σαν μανάδες και πατεράδες κι ούτε που έρχονται να τους δουν. Να γράφ’ς και κανένα γράμμα στη μάνα σ’. Έχ’ τόσα στο κεφάλ’ τ’ς. Εχ’ μ’κρό παιδί να μεγαλώσ’. Άφ’σε φαμπλιά μεγάλ’ ο μακαρίτ’ς».

Έλεγε, έλεγε… Ακόμα λέει. Σ’ όλο το δρόμο φιλοσοφούσε. «Αμ, τι γκαβά να μείνουν τα παιδιά; Να παν’ και παραπέρα. Να ανοίξουν για τα καλά τα φωτερά τους. Να σπουδάσουν. Και να γυρίσουν στον τόπο τους λεβέντες και προκομέν’ καζαντισμέν’ και στην τσέπ’ αλλά και στην ψυχή τους».

Ούτε που κατάλαβα πως φτάσαμε στη γέφυρα. Είχε έρθει και το Λεωφορείο και άρχισαν να φορτώνουν τα πράγματα. Ξεζαλικώθηκε η γιαγιά κι όταν έβαλε τα πράγματα ο οδηγός στη θέση τους με τράβηξε παράμερα και μού είπε: «Όπ’ και να πας, να ξέρ’ς ότι ο άνθρωπος έχ’ ρίζες. Από πού ήρθε. Πώς φυτευτός ξεκάμπ’σε εδώ; Να γυρνάει να κ’(οι)τάει πίσω. Διαφορετικά κούτσουρο θα ‘ναι. Να σαν αυτά που διαβάζ’ στην θάλασσα ο Άραχθος κατεβασμένος». Αυτά μού είπε και έβγαλε ένα μαντίλι πάνινο. Έλυσε τουλάχιστον πέντε κόμπους. Μέσα είχε κομπιδιάσ’ ένα εικοσάρικο. Μού το έδωσε. Εγώ στην αρχή νόμισα πως είναι λίρα. Μετά κατάλαβα πως ήταν εικοσάρικο. Τώρα το πιστεύω απόλυτα πως ήταν οι λίρες όλου του κόσμου…

Το άρθρο “Το ξεπροβόδισμα” εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Το άρθρο Η φωτογραφία της ημέρας από τον Θανάση Νικολό εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Η κοινωνική αποστασιοποίηση, το κλείσιμο σημαντικών κλάδων που στηρίζουν την ελληνική οικονομία και η αποξένωση έχουν δημιουργήσει μια αβεβαιότητα σε όλη την ελληνική κοινωνία που περιμένει εναγωνίως να δει
φως στην άκρη του τούνελ. Τα πάντα έχουν «παγώσει», καθώς όλα συμβαδίζουν με τις διαθέσεις του ιού.

Η κανονικότητα στη ζωή μας έχει μπει στο «ψυγείο». Όλες οι κοινωνικές συναναστροφές έχουν πάψει να
υπάρχουν και τα πάντα παραμένουν στάσιμα. Το 2021 αποτελεί χρονιά εκλογών για την Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας.

Περασμένες εποχές το νέο Δ.Σ θα είχε αναδειχθεί μέσα από ψηφοφορία, ωστόσο η πανδημία
φρενάρει την συγκεκριμένη διαδικασία. Η Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας προσανατολίζεται προς τον Ιούνιο να είναι σε θέση να προβεί στην ανάδειξη νέου Δ.Σ με τη συμμετοχή των συγχωριανών μας.

Καλούμε όλους τους νέους και νέες να συνδράμουν και να αγκαλιάσουν όλη την νέα προσπάθεια που γίνεται τα τελευταία χρόνια στο Δ.Σ της Αδελφότητας. Ο σύλλογος έχει ανάγκη τον κάθε νέο Αγναντίτη- ίσα να βοηθήσει με τις γνώσεις του, ώστε να συνεχίζουμε να χαράζουμε τη δική μας διαδρομή στα δρώμενα του
χωριού μας.

Το άρθρο Η πανδημία φρέναρε… τις αρχαιρεσίες της Αδελφότητας. Τον Ιούνιο οι εκλογές για ανάδειξη νέου Δ.Σ εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Εκτός την σελίδα στο facebook με την ονομασία Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας, πριν από λίγο καιρό η σελίδα Μy _ agnanta εγένετο στo Instagram. Έτσι ο σύλλογος απέκτησε τη δυνατότητα να επικοινωνεί διαδικτυακά και μέσω αυτή της σελίδας με μηνύματα, διάφορες εικόνες που αφορούν τις ομορφιές του χωριού μας και δημοσιεύσεις.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης εποχής, αρκεί να γνωρίζεις πως να τα χρησιμοποιείς και για ποιον σκοπό.

Η Αδελφότητα έχει ανοίξει… την αγκαλιά της και περιμένει όλους εσάς να κάνετε like στην σελίδα στο facebook αλλά και follow στο Instagram.

Το άρθρο Η Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Με το προτεινόμενο έργο βελτιώνονται οι συνθήκες κυκλοφορίας στο οδικό τμήμα Μακρύκαμπος – Σκοτωμένο εντός του οικισμού Μακρυκάμπου, που σήμερα είναι επικίνδυνες λόγω στενότητας του δρόμου, απότομων καμπυλών και το μεγαλύτερο τμήμα της είναι χαλικοστρωμένο.

Η υπόψη Επαρχιακή Οδός, στο προτεινόμενο τμήμα της, είναι συνδετήρια της 16ης Επαρχιακής Οδού «Γέφυρα – Ανεμορράχη – Καλλονή – Ράμια – Λεπιανά – Άγναντα – Κτιστάδες – όρια Νομού Ιωαννίνων» με την 19η Επαρχιακή Οδό «Κάτω Γραικικό – Σκοτωμένο».
​
Το μήκος της νέας οδού είναι 3,4 χλμ και θα εκτελεστούν εργασίες χωματουργικών, τεχνικών, οδοστρωσίας, ασφαλτικών και σήμανσης καθώς και κατασκευή γέφυρας.

Το άρθρο Κεντρικά Τζουμέρκα: Υπογράφηκε η σύμβαση εργασίας για την βελτίωση του επαρχιακού δρόμου Μακρύκαμπος – Σκοτωμένο εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Το θέμα που χρονολογείται από το 1985 -τότε πέθανε ο Μπονιάκος αρχίζουμε και λέμε, λέμε κλπ… Να πω και εγώ. Η οικία του Χρήστου Μπονιάκου σύμφωνα με τη βούλησή του περιήλθε στο ελληνικό Δημόσιο.

Προκειμένου να περιέλθει στον Δήμο πρέπει αν αιτήσει ο Δήμος κάτι
τέτοιο. Πράγματι από την προηγούμενη Δημοτική αρχή μετά από απόφαση
του Δημοτικού Συμβουλίου (ψήφοι 12 υπέρ και 2 κατά, μειοψήφησε και χωριανός μας) υπεβλήθη αρμοδίως η αίτηση. Να ευχαριστήσουμε την Κατερίνα Κατσάνου που «έτρεξε το θέμα».
(Γνωρίζω καλά τον αγώνα της και τις προσπάθειές της).

Πριν από τις εκλογές είχε υπογράψει η αρμόδια υφυπουργός και υπολείπονταν η υπογραφή του συναρμόδιου υπουργού Εσωτερικών. Έγιναν οι εκλογές και δεν περαιώθηκαν τέτοιες υποθέσεις. Τώρα χρειάζεται η διαδικασία απαρχής. Είναι θέμα του Δήμου. Εδώ έχει θέση το Τοπικό Συμβούλιο, οι Πολιτιστικοί
Σύλλογοι και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι να «τρέξουν την υπόθεση».

Άμα δεν γίνουν αυτά, ας το καταλάβουμε επιτέλους, θα μιλάμε, όπως τόσα χρόνια,
στον αέρα. Τι πρέπει να γίνει: Τόσοι Αγναντίτες μηχανικοί υπάρχουν. Βοήθησε και ο Μπονιάκος να γίνουν. Να γνωμοδοτήσουν αν μπορεί να «αναστηλωθεί» αυτό το ερείπιο. Και μετά τα σχέδια. Όλα γίνονται. Θέληση,
μέθοδος και συλλογική προσπάθεια.

Το άρθρο Το σπίτι του Μπονιάκου και η βαριά κληρονομιά! εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Ο μεγαλομέτοχος του ΠΑΣ, γιος του συγχωριανού μας Γιάννη Χριστοβασίλη, ο οποίος κλείνει το φετινό καλοκαίρι 13 χρόνια αδιάλλειπτης παρουσίας στο τιμόνι της γιαννιώτικης ομάδας, σε συνέντευξη που έδωσε στο κανάλι “Betarades” δεν έκρυψε την αγάπη του για το χωριό, ενώ έκανε αναφορά και στον έτερο Αγναντίτη ποδοσφαιριστή Κωνσταντίνο Μαυροπάνο, ο οποίος διαπρέπει στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην γερμανική Στουτγκάρδη.

Ο Χριστοβασίλης σε μια εκ βαθέων συνέντευξη, διαφορετικού χαρακτήρα από αυτές που είχαμε συνηθίσει στο παρελθόν, μίλησε για το κεφάλαιο ΠΑΣ Γιάννινα, για τις διαπραγματεύσεις που είχε τον Ιούλιο του 2008 με τον Αλέξη Κούγια για την πώληση της ομάδας, για την Άγναντα , τον Μαυροπάνο, για το “ναυάγιο” που υπήρξε στο θέμα της αγοράς της Αναγέννησης Άρτας, καθώς και για πολλά άλλα θέματα.

Παρακολουθήστε ολοκλήρη τη συνέντευξη του Αγναντίτη προέδρου του ΠΑΣ Γιάννινα:

Το άρθρο Ο Χριστοβασίλης, ο Μαυροπάνος και η σχέση του με την Άγναντα! (Video) εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.