Το βράδυ της Δευτέρας 26 Ιανουαρίου είχε αποχωρήσει από το καφενείο του χωριού για να επιστρέψει στο σπίτι του, όμως δεν έφτασε ποτέ. Η απουσία του κινητοποίησε την οικογένειά του και τις αρχές, που ξεκίνησαν άμεσα έρευνες και εντόπισαν τη σορό του.

Στο σημείο βρέθηκαν προσωπικά του αντικείμενα, ενώ οι αρμόδιες αρχές διερευνούν τις συνθήκες του τραγικού συμβάντος. Ο άδικος χαμός του έχει συγκλονίσει όλους μας και αφήνει ένα μεγάλο κενό στο χωριό

Το συλλυπητήριο μήνυμα της αδελφότητας 

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Αδελφότητας Αγναντιτών Αθήνας εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για τον τραγικό χαμό του συγχωριανού μας, Χάρη Κράββαρη.

Η απώλειά του έχει συγκλονίσει ολόκληρη την τοπική μας κοινωνία. Ο Χάρης ήταν ένας άνθρωπος φιλήσυχος, πάντα πρόθυμος να προσφέρει τη βοήθειά του και τις εργασίες του σε όποιον το είχε ανάγκη. Ένας νέος άνθρωπος που είχε ακόμα τόσα να δώσει στο χωριό μας, που έχει ανάγκη από νέους ανθρώπους.

Εκφράζουμε τα πιο ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του και ευχόμαστε δύναμη και κουράγιο σε αυτές τις δύσκολες στιγμές.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.

Αιωνία του η μνήμη.

Το άρθρο Άγναντα: Θρηνεί την απώλεια του Χάρη Κράββαρη που ήρθε με τραγικό τρόπο εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Την Κυριακή 3 Αυγούστου, από 09:30 έως 13:00, σας περιμένουμε στο Παλαιό Δημαρχείο Αγνάντων για μια προσφορά ζωής: εθελοντική αιμοδοσία.
Μια πράξη απλή για εμάς, αλλά σωτήρια για κάποιον συνάνθρωπό μας.

Η αιμοδοσία αυτή οργανώνεται από την Αδελφότητα Αγναντιτών Ιωαννίνων, με την πολύτιμη στήριξη της Αδελφότητας Αγναντιτών Αθήνας και του Εκπολιτιστικού Εξωραϊστικού Συλλόγου των Απανταχού Αγναντιτών “Τα Άγναντα”.

Η Τράπεζα Αίματος της Αδελφότητας Αγναντιτών Ιωαννίνων είναι ένα από τα σπουδαιότερα έργα αλληλεγγύης του τόπου μας. Χάρη στη συμμετοχή όλων μας, προσφέρει βοήθεια εκεί που υπάρχει ανάγκη – σε έκτακτα περιστατικά, σε χρόνιους ασθενείς, σε συγχωριανούς μας.
Όλοι οι Αγναντίτες είναι δικαιούχοι, αλλά και εν δυνάμει δωρητές αυτού του πολύτιμου αποθέματος ζωής.

Ακόμα κι αν δεν καταφέρεις να δώσεις αίμα, η πρόθεσή σου έχει αξία. Η σκέψη και η διάθεση για προσφορά είναι το πρώτο βήμα για μια κοινωνία πιο ανθρώπινη, πιο αλληλέγγυα.

Και αν δεν μπορείς να παρευρεθείς την ημέρα της αιμοδοσίας, μπορείς οποιαδήποτε στιγμή να επισκεφτείς ένα νοσοκομείο και να αιμοδοτήσεις αναφέροντας τον κωδικό 16266 – τον κωδικό της Τράπεζας Αίματος της Αδελφότητας Αγναντιτών Ιωαννίνων.

Γιατί η ζωή δεν περιμένει – αλλά μπορεί να περιμένει το χέρι σου.

Δώσε αίμα. Δώσε ελπίδα. Δώσε από καρδιάς.

Το κάλεσμα της Αδελφότητας Αγαντιτών Ιωαννίνων στα κοινωνικά δίκτυα

ΛΙΓΑ ΛΕΠΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ, ΜΙΑ ΖΩΗ ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ

Η Αδελφότητα Αγναντιτών Ιωαννίνων σε προσκαλεί σε εθελοντική αιμοδοσία την Κυριακή 3 Αυγούστου 2025, από τις 9:30 έως 13:00, στο Παλιό Δημαρχείο – Κάτω Πλατεία Άγναντα.

🔺 Δώσε αίμα, δώσε ελπίδα.

🔺 Η προσφορά σου μπορεί να σώσει μια ζωή.

📍 Μια μικρή πράξη με τεράστια σημασία. Σε περιμένουμε!

Το άρθρο Αδελφότητα Αγνατιτων Ιωαννίνων: Εθελοντική αιμοδοσία την Κυριακή, 3 Αυγούστου εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Εν μέσω ενός πρώιμου καύσωνα να πλήττει την χώρα τις πρώτες μέρες του Ιουνίου, το σκηνικό στην Άγναντα ήταν εντελώς διαφορετικό. Όλη την εβδομάδα επικράτησε ένας αίθριος καιρός, ενώ το πρωί της Πέμπτης κατά την ανάβαση μας προς το εκκλησάκι μας συντρόφευαν ψιχάλες βροχής, οι οποίες μετατράπηκαν σύντομα σε ένα βροχερό πρωινό.

Αυτός ο καιρός μας γέμισε αμφιβολίες αλλά δεν πτόησε κανέναν. Ο παππά- Άγγελος ξεκίνησε την λειτουργία και σύντομα οι προσευχές έπιασαν τόπο, η συννεφιά εξαφανίστηκε και στην θέση της εμφανίστηκε λαμπερός ο ήλιος και δροσερό το αεράκι. Με το πέρας της θείας λειτουργίας ακολούθησε αρτοκλασία στον φιλόξενο περιβάλλοντα χώρο το ναού.

Ο κόσμος από νωρίς ήταν αρκετός δείχνοντας το ενδιαφέρον που είχαν οι Αγναντίτες για να δώσουν το παρόν τόσο στο εκκλησίασμα όσο και στο μικρό γλέντι που στήθηκε αμέσως μετά.

Ο Γιώργος Κώστας με τους εθελοντές συγχωριανούς είχαν ετοιμάσει το χώρο με πολύ μόχθο για να μας υποδεχθούν και να μας φιλοξενήσουν σε ένα ακόμα παραδοσιακό πανηγύρι, που ο ίδιος επιμελείται τα τελευταία δεκαοχτώ χρόνια.

Πριν το ρολόι δείξει 11:00, τα πρώτα τραπέζια είχαν ήδη σερβιριστεί με ψητό και δροσερή μπίρα, αφού όμως πρώτα οι οικοδεσπότες κέρασαν παραδοσιακό λουκούμι και έλαβαν παραγγελιές για το πρωινό καφεδάκι. Στο μενού επίσης υπήρχε το χοιρινό κοντοσούβλι και από ποτά, κρασί και αναψυκτικά και οι παρακείμενες κερασιές πρόσφεραν απλόχερα το φρούτο ημέρας.

Με έντονη ανυπομονησία λοιπόν όλοι περίμεναν την έναρξη του πανηγυριού, με τις πρώτες νότες του Ηπειρώτικου κλαρίνου του Γ. Γιαννάκου έτοιμες να ηχήσουν και τις φωνές του Στεφ. Μαργώνη και Κων. Γεροδήμου, να μας τα ταξιδέψουν σε παραδοσιακούς σκοπούς.

Πριν όμως από όλα αυτά, ο Γιώργος Κώστας μας ανακοίνωσε πως είχε ετοιμάσει μια έκπληξη για όλους εμάς που βρισκόμασταν εκεί. Η έκπληξη αυτή είχε να κάνει με το χορευτικό συγκρότημα του Πολιτιστικού και Εξωραϊστικού Συλλόγου Αγνάντων, που μας παρουσίασε πέντε παραδοσιακούς χορούς του τόπου μας ενδεδυμένοι παραδοσιακών στολών, σκορπώντας τον ενθουσιασμό σε όλους μας και εισπράττοντας το αυθόρμητο χειροκρότημα μας.

Αυτή η έκπληξη ήταν το καλύτερο ξεκίνημα για ένα γλέντι με πολύ κέφι και μερακλήδες χορευτές να πλαισιώνουν τους μουσικούς με απόλυτο συγχρονισμό, όπως ο Βασίλης Καρύδης που χόρεψε την παππαδιά πάνω στα ποτήρια, την Νικολέττα Κωστούλα με τον Ήλιο και τον Αχιλλέα Λεμονιά με την παλιά Ιτιά. Απαρατήρητες δεν πέρασαν και οι χορευτικές επιδόσεις του Βαγγέλη και της Όλγας Καρύδη, του Τάκη Κοντογιώργου , του αγέρωχου Γιώργου Πολύζου αλλά και του Παπ- Άγγελου που έσυραν το χορό με ιδιαίτερο μεράκι.

Στον χορό μπήκα πολλοί ακόμα χωριανοί με την ορχήστρα να μην παίρνει ανάσα, αφού οι παραγγελιές πέφταν βροχή! Από Τσάμικα, Συρτά και Πωγωνίσια μέχρι καλαματιανό, Νησιώτικα, Κρητικά και Ποντιακά ακούστηκαν και χορεύτηκαν με δεξιοτεχνία.
Το κέφι κράτησε ως αργά το απόγευμα με τον καιρό τελικά να μην μας χαλάει τα σχέδια, που είχαμε στο μυαλό μας για ένα όμορφο μουσικοχορευτικό αντάμωμα.

Ευχόμαστε σε όλους και του χρόνου. Θα θέλαμε να συγχαρούμε τον Γιώργο Κώστα που επιμελήθηκε τα οργανωτικά του πανηγυριού, τους εθελοντές για την εργασία που παρείχαν, τον Π.&Ε. Σ. Αγνάντων για τήν παράσταση του χορευτικού, την ορχήστρα για το κέφι που δημιούργησε και όλους τους συμμετέχοντες για την καλή τους διάθεση.

Καλή αντάμωση στο επόμενο πανηγύρι του χωριού στον Αη Λιά στις 20 Ιουλίου.

Το άρθρο Άγναντα: Το πανηγύρι της Αναλήψεως 2024 εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

ΘΈΜΑ: ΠΑΥΣΗ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΛ.ΤΑ ΑΓΝΑΝΤΩΝ

Όπως πληροφορηθήκαμε το Κατάστημα των ΕΛ.ΤΑ Αγνάντων κήρυξε παύση εργασιών, από σήμερα 19 Ιουλίου 2023. Παρά τις διαβεβαιώσεις της παραμονής των ΕΛ.ΤΑ στην Άγναντα, οι φήμες περί κλεισίματος του εν τέλει επιβεβαιώθηκαν, ύστερα από πολλές αναβολές κατά το παρελθόν.

Με δικαιολογία την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών των ΕΛ.ΤΑ, η εταιρεία προχώρησε στο λουκέτο του Ταχυδρομείου Αγνάντων. Παρότι είχε παραχωρηθεί χώρος για την λειτουργία της υπηρεσίας με μηδέν λειτουργικά έξοδα, παρά την δυσπρόσιτη περιοχή που εξυπηρετούσε και τις ανάγκες των κατοίκων των Αγνάντων και ολόκληρης της ΔΕ Αγνάντων, δηλαδή 1860 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή 2021, παρά τις πολλοστές μας διαμαρτυρίες στις φήμες κλεισίματος, η αποτροπή δεν κατέστη δυνατή.

Η απόφαση αυτή έρχεται σε αντίθεση με την πολυδιαφημισμένη ανάπτυξη της περιοχής των Τζουμέρκων, υποβαθμίζει την καθημερινότητα των μόνιμων κατοίκων καθότι δεν υπάρχει τραπεζικό ίδρυμα στην περιοχή, παρά μόνο στα αστικά κέντρα Άρτας και Ιωαννίνων και τέλος δείχνει ασέβεια προς την ιστορικότητα της υπηρεσίας, η οποία ιδρύθηκε στο χωριό μας το 1882 ένα χρόνο μετά την απελευθέρωση της περιοχής των Τζουμέρκων. Μια περιοχή που γέννησε στα σπλάχνα της ένα μεγάλο αριθμό Ταχυδρόμων στα Τζουμέρκα αλλά και στην ευρύτερη ελληνική επικράτεια.

Για όλα τα ανωτέρω η Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας δηλώνει απερίφραστα την εναντίωση της στην απόφαση των ΕΛΤΑ και ζητά την άμεση ανάκληση της, ώστε να επαναλειτουργήσει το Ταχυδρομείο στην Άγναντα.

Επίσης καλούμε όλους τους αρμόδιους φορείς και τους πολιτικούς αξιωματούχους ( Βουλευτές Άρτας, Αντιπεριφερειάρχη Άρτας, Δήμαρχο Κεντρικών Τζουμέρκων, Δημοτικούς Συμβούλους, Πρόεδρο Τοπικής κοινότητας Αγνάντων κλπ.), Ομοσπονδία Τζουμερκιωτών, Τοπικούς Συλλόγους, Αδελφότητες,. και του πολίτες να συνδράμουν στην προσπάθεια ανατροπής της ανωτέρω απόφασης με κάθε τρόπο.

Εκ. του Δ.Σ.

Το άρθρο ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΑΓΝΑΝΤΙΤΩΝ ΑΘΗΝΑΣ: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΠΑΥΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΩΝ ΕΛ.ΤΑ ΑΓΝΑΝΤΩΝ εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Αναμνήσεις, παιδικές, τραυματικές για πολλούς, απίστευτες καταστάσεις, που αν δεν τις ζήσει κανείς, δεν είναι καθόλου εύκολο να τις διανοηθεί και να κατανοήσει τα συναισθήματα των ανθρώπων που τα έζησαν από πρώτο χέρι.

Επ’ ευκαιρία της συμπλήρωσης 60 χρόνων απ΄την καταστροφή, αναφέρομαι για την γενέτειρά μου, το συνοικισμό Στρανά Αγνάντων !

Ήταν κατά τους στρανιώτες και όχι μόνο, ο πιο ζωντανός συνοικισμός της κοινότητας Αγνάντων.
Σε απόσταση 2 με 2,5 χιλιόμετρα, με τα πόδια, από το κεφαλοχώρι των Αγνάντων και σε υψόμετρο περίπου τα 900-950 μέτρα, ήταν ένας συνοικισμός σχετικά συγκεντρωμένος, με γειτονιές … γειτονιές κατά τόπους και ενδιάμεσα υπήρχαν τα μποστάνια και τα χωράφια των κατοίκων του.
Προσανατολισμός νοτιοανατολικός, αυτό που λέμε ’’προσήλιο’’, με πλάτη στο Βοριά το βουνό από πίσω του, οι κήποι και τα χωράφια του, όλα σχεδόν ποτιστικά, γεμάτα από όλων των ειδών τα λαχανικά, κηπευτικά, οπωροφόρα δέντρα, κληματαριές στις άκρες και θέα ανεμπόδιστη βλέποντας προς ανατολικά τα επιβλητικά Τζουμέρκα και προς Νότο και Δύση τα απέναντι χωριά και το Ξηροβούνι.

Πάνω από 40 οικογένειες έμεναν εκεί μέχρι εκείνη την αποφράδα μέρα της 4ης Φλεβάρη του 1963. Οι κάτοικοι ήταν αγρότες, μαστόροι, οικοδόμοι, κτηνοτρόφοι ή και λίγο απ’ όλα.
Τα Στρανά είχαν τότε πρόσφατα αποκτήσει και δικό τους Δημοτικό Σχολείο με τον δικό τους δάσκαλο, τον αείμνηστο Στέφανο Φίλο, που ήταν και ο πρώτος μου δάσκαλος.

Ήταν κλιματολογικά δύσκολη εκείνη η χρονιά, βαρύς ο χειμώνας, επί σχεδόν μια εβδομάδα χιόνιζε, το ύψος του χιονιού στα Στρανά έφτασε σχεδόν το 1,5 μέτρο, ξεπερνούσε το μπόι μας, εμάς τους πιτσιρικάδες.

Οι μεγάλοι κάθε μέρα φρόντιζαν να ρίχνουν το χιόνι από τις πλακόστρωτες σκεπές για να αποφύγουν την επιβάρυνση από το βάρος του χιονιού και την πιθανή υποχώρησή τους.

Ήταν ακόμα ’’πολυτέλεια’’ τότε τα κεραμίδια, οπότε με πλάκες ήταν στρωμένες σχεδόν όλες οι σκεπές όπως οι περισσότερες εκείνες τις εποχές στην Ήπειρο και όχι μόνο. Θυμάμαι μόνο το Δημοτικό σχολείο που ήταν τότε νεότευκτο, να έχει κεραμίδια.

Ανοίγαμε λοιπόν το ραδιόφωνο που είχαμε στο σπίτι μας, ένα από αυτά τα παλιά, τα παγκοσμίου λήψης, συνδεδεμένο με εξωτερική κεραία αρκετών μέτρων απλωμένη έξω, κάπου ψηλά, για να ακούσουμε ειδήσεις και τι καιρό θα έχει την επόμενη μέρα. Χιόνια και πάλι χιόνια έλεγε κάθε μέρα…, σε έπιανε λίγο και η απελπισία…

Η ζημιά βέβαια για τα Στρανά, η κατολίσθηση δηλαδή, δεν έγινε μόνο επειδή έπεσαν τότε τα πολλά χιόνια, είχαν ξαναπέσει σχεδόν τόσα απ’ ότι έλεγαν οι μεγαλύτεροι.

Η ζημιά έγινε επειδή όλο αυτό το χιόνι έλιωσε πολύ γρήγορα με βροχή που προέκυψε με το σταμάτημα της χιονόπτωσης και το γύρισμα του αέρα σε νοτιά και την ξαφνική άνοδο της θερμοκρασίας.

Προφανώς κάτω από κάποια μέτρα εύφορου εδάφους, υπήρχε σκληρό και γλιστερό πέτρωμα αυτό που στο χωριό λέγαμε ’’λεκάνι’’, οπότε με όλα αυτά τα νερά από το λιωμένο χιόνι και τη βροχή που συνέχιζε επίμονα, έκαναν το έδαφος να ’’ξεκοπεί’’ από ένα σημείο ψηλά πάνω από τα τελευταία (υψομετρικά) σπίτια και όλος ο συνοικισμός να αρχίζει να κατεβαίνει σιγά-σιγά προς τα κάτω, όπως κυλάει ένα γυαλιστερό ή μεταξωτό ύφασμα σε μια πλάγια επιφάνεια.

Σπίτια τα ’’ρούφηξε’’ η γη μέσα της και τα ξανάβγαλε στην επιφάνεια, για δύο, τρείς ή και περισσότερες φορές με τελικό αποτέλεσμα, ένας σωρός από πέτρες, σοβάδες, ξύλα και πλάκες σκεπής, ανακατωμένα με τα υπάρχοντα του κάθε νοικοκυριού !!!

Γλύτωσε μόνο το Σχολείο και ένα δύο σπίτια που ήταν κάτω χαμηλά στην άκρη του συνοικισμού, όλα τα υπόλοιπα υπέστησαν ολική καταστροφή.

Κήποι και χωράφια ’’άλλαξαν μεγέθη’’ !!!, κάποια που ήταν π.χ. 2 στρέμματα, έγιναν μισό στρέμμα και άλλα που ήταν 1 στρέμμα έγιναν 1,5 και 2 στρέμματα. Δεν έμεινε τίποτα απείραχτο από γη και σπίτια.
Το μόνο θετικό ήταν, ότι όλη η διαδικασία της κατολίσθησης είχε αργό ρυθμό, τουλάχιστον τις πρώτες ώρες, που έδωσε το χρόνο να το αντιληφθούν όσοι ήταν ακόμα ξύπνιοι, ώστε να ειδοποιήσουν του γείτονες με φωνές και τουφεκιές και εκείνοι τους παραπάνω.

Με αυτόν τον τρόπο ειδοποιήθηκαν όλοι και δεν είχαμε ανθρώπινα θύματα σε αυτήν την καταστροφή, αλλά είχαμε ολική καταστροφή περιουσιών, που με κόπους και βάσανα επί δεκαετίες κατάφεραν να αποκτήσουν και να συντηρήσουν τα νοικοκυριά.

Με λίγα λόγια έμειναν όλοι στον δρόμο με ότι φορούσαν και ελάχιστα ’’πολύτιμα’’ αντικείμενα που μπόρεσαν να πάρουν μαζί τους μέσα στη νύχτα.

Θυμάμαι τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, οπτικές και ακουστικές, των πρώτων ωρών…
Μπορούσες να ακούσεις τα τριξίματα των δοκαριών της σκεπής, που τραβούσαν τα δικά τους ζόρια με το άνοιγμα και κλείσιμο του εδάφους…. Άκουγες πεντακάθαρα και δυνατά τα κρακ !!! κρακ !!! κρακ !!!, και έβλεπες στους τοίχους τα ραγίσματα που δημιουργήθηκαν ειδικά στις γωνίες να ανοίγουν όλο και περισσότερο και να πέφτουν σοβάδες στο πάτωμα.

Το φαινόμενο φάνηκε να ξεκίνησε Κυριακή 3 Φλεβάρη μετά τις 9-10 το βράδυ και συνέχισε όλη νύχτα μέχρι και τη Δευτέρα 4 Φλεβάρη το απόγευμα τουλάχιστον. Μετά επιβράδυνε αρκετά μέχρι που σταμάτησε τελείως 2-3 μέρες αργότερα.

Θυμάμαι 12 με 1 τη νύχτα να φεύγουμε από το σπίτι, τη μάνα μου να μας κρατάει από το χέρι τα δύο μικρότερα έχοντας τον μεγαλύτερο μπροστά, να έχουν ανοίξει μεγάλες ρωγμές στο έδαφος σαν μικρά χαντάκια, να πηδάμε πάνω απ’ αυτά για να τα αποφύγουμε και να συνεχίζουμε προς την άκρη του συνοικισμού που ήταν το εξωκλήσι του Αγ. Νικολάου, που εκεί τελικά βγάλαμε την υπόλοιπη νύχτα μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους του συνοικισμού.

Θυμάμαι τον πατέρα να ακολουθεί κουβαλώντας στην πλάτη του, την τυφλή γιαγιά μας και αφού μας άφησε στον Αγ. Νικόλαο, να επιστρέφει πίσω για να σώσει τουλάχιστον το άλογο που είχαμε και μας χρησίμευε σαν μεταφορικό μέσο αλλά και σαν εργαλείο της δουλειάς του.

Ήταν αγροτικός ταχυδρόμος και τρείς φορές την εβδομάδα το καλοκαίρι και δύο τον χειμώνα περιδιάβαινε και εξυπηρετούσε από Παλαιοχώρι, τους Κτιστάδες, το Αμπελοχώρι και τα χωριά- συνοικισμούς των Ραφταναίων και έφτανε μέχρι τα Φράστα, μια διαδρομή πάνω από 35 χιλιόμετρα ’’πεζή’’ ή καβάλα σε άλογο ή μουλάρι. Μερικά χρόνια αργότερα αυτή τη διαδρομή την έκανα μαζί του και την γνώρισα από πρώτο χέρι, όσον αφορούσε τον ατέλειωτο δρόμο αλλά και τις δυσκολίες του. Δρόμος για αυτοκίνητα και μηχανές σχεδόν ανύπαρκτος τότε….

Επίσης θυμάμαι τον πατέρα, πριν φύγουμε να βάζει κάτω από το τραπέζι του σπιτιού την ραπτομηχανή της μάνας μου και το ραδιόφωνο, και τελικά αποδείχθηκε σοφή η σκέψη του, γιατί αυτά γλύτωσαν την ολοκληρωτική καταστροφή τους.

Η ραπτομηχανή δεν έπαθε σχεδόν τίποτα, το ραδιόφωνο με μια μικρή επισκευή δούλεψε κανονικά.
Επί μέρες μετά όλοι οι κάτοικοι έψαχναν στα συντρίμμια με την ελπίδα να καταφέρουν να βγάλουν κάποια πράγματα που δεν καταστράφηκαν, κουζινικά, ρούχα, σκεπάσματα, εργαλεία κλπ…
Κάποιοι δεν άντεχαν ούτε το θέαμα να αντικρύζουν και τους έπιαναν τα κλάματα. Κόποι μιας ζωής έγιναν σκόνη και θρύψαλα σε λίγες ώρες.

Τα Στρανά δεν υπήρχαν πια, τουλάχιστον όπως τα ξέραμε…, έγιναν παρελθόν !!! Αναμνήσεις; Πολλές

Από δραστηριότητες των κατοίκων, από παιχνίδια των παιδιών, από γιορτές, από προσωπικές στιγμές…, ήταν ο τόπος που γεννηθήκαμε και ζήσαμε τα πρώτα παιδικά μας χρόνια.

Θυμάμαι τον πατέρα μου να φροντίζει ή να τρυγά τα μελίσσια μας, γιατί είχαμε και μελίσσια και όχι μόνο εμείς. Πολλές οικογένειες είχαν τα δικά τους μελίσσια, που τους προμήθευαν το μέλι της χρονιάς και μπορούσαν πιθανόν να φιλέψουν και μια ποσότητα σε συγγενείς και φίλους ή και να πουλήσουν και λίγο, αν είχαν παράγει μεγάλη ποσότητα.

Οικόσιτα ζώα; Όλοι σχεδόν είχαν… κότες, κατσίκες, σκυλιά, γάτες, κάποιο άλογο, μουλάρι ή και γαιδουράκι.

Την εποχή της συγκομιδής των καλαμποκιών, θυμάμαι το πάνω δωμάτιο του σπιτιού να είναι το μισό γεμάτο ως το ταβάνι με καλαμπόκια αξεφλούδιστα.

Ήρθαν το βραδάκι μερικοί από τους γείτονες να ξεφλουδίσουν μαζί μας τα καλαμπόκια, συνοδεία μεζέδων, τσίπουρων και γλυκών κουταλιού και λέγοντας αστεία, ιστορίες καθώς και τα τελευταία νέα-κουτσομπολιά που ήξερε ο καθένας και για τα Στρανά αλλά και τα Άγναντα γενικότερα.

Την άλλη ή παραπάνω μέρα, θα πήγαιναν κάποιοι δικοί μας στου γείτονα το σπίτι, για την ίδια ή ανάλογη δραστηριότητα.

Είχαμε και τηλέφωνο, όχι ατομικό ή οικογενειακό βέβαια, ούτε υπήρχαν τότε τα ασύρματα ή τα κινητά. Είχε στο διπλανό σπίτι, ο θείος Γιώργος, το τηλεφωνικό πρακτορείο του ΟΤΕ.

Ένα τηλέφωνο με μανιβέλα, που όταν την γύριζες και ήταν μια λογική ώρα απαντούσε το τηλεφωνικό κέντρο του ΟΤΕ στα Άγναντα, που σε συνέδεε με το τηλέφωνο που ήθελες ή ζητούσες να στείλεις τηλεγράφημα ή να κάνεις υπεραστική συνδιάλεξη.

Αυτό το τηλέφωνο εξυπηρετούσε ολόκληρο το συνοικισμό.

Δεν συζητάμε για δρόμο δημόσιο που να ανεβαίνει αυτοκίνητο, δεν υπήρχε ούτε στα σχέδια ακόμα.
Ηλεκτρικό ρεύμα φυσικά και δεν υπήρχε… και ο φωτισμός το βράδυ στα σπίτια γινόταν παραδοσιακά με τις λάμπες πετρελαίου που τώρα βλέπουμε συνήθως σε λαογραφικά μουσεία.

Εδώ που τα λέμε στο κεφαλοχώρι στα Άγναντα δεν είχε έρθει ακόμα η ΔΕΗ. Εκεί ήρθε μετά από 5- 6 χρόνια.

Στα Άγναντα όμως, είχε ηλεκτρικό ρεύμα σχεδόν σε όλα τα σπίτια, αλλά προερχόταν από ιδιώτη, που με μια μεγάλη γεννήτρια που δούλευε με πετρέλαιο, και ένα υποτυπώδες δίκτυο διανομής,
προμήθευε το χωριό με ρεύμα συνεχές, (όχι εναλλασόμενο όπως είναι της ΔΕΗ), και όχι όλο το 24ωρο.
Άναβε μόλις νύχτωνε και έκλεινε γύρω στις 11:30 το βράδυ το χειμώνα και 1 ώρα αργότερα το καλοκαίρι.

Δεν υποστήριζε φυσικά ηλεκτρικές συσκευές όπως ψυγεία και κουζίνες, αυτό ήταν βασικά για το φωτισμό των σπιτιών και των δρόμων του χωριού.

Όσον αφορά τη θέρμανση το χειμώνα… βασικά τζάκι …, με αυτό ζεσταινόντουσαν όλα τα σπίτια, δεν θυμάμαι ακόμα σόμπες, πόσον μάλλον σόμπες πετρελαίου ή καλοριφέρ !!! Πολυτέλειες για τις πόλεις και για αυτούς που είχαν το ανάλογο ’’παραδάκι’’ !!!

Σε γιορτές και πανηγύρια στα κοντινά εξωκλήσια, οι στρανιώτες πήγαιναν από τους πρώτους, την γιορτή της Αναλήψεως δε, την θεωρούσαν πρώτα δική τους γιορτή και μετά όλων των υπολοίπων, γιατί ήταν στην γειτονιά τους, ήταν μαζί με τα Κονάκια, τα Κάψαλα και τον Μακρύκαμπο, οι πιο κοντινοί συνοικισμοί στο εξωκλήσι της Ανάληψης.

Οι στρανιώτες ήταν ζωηροί, ζωντανοί άνθρωποι, αρκετά εκδηλωτικοί, μπορεί λίγο φωνακλάδες κάποιοι, αλλά ήταν πρόσχαροι άνθρωποι, φιλόξενοι και στις εκδηλώσεις-γιορτές-πανηγύρια από τους πρώτους !!!

Θυμάμαι χαρακτηριστικά στο πανηγύρι της Ανάληψης που ξεκίναγε αμέσως μετά το τέλος της λειτουργίας και τελείωνε αργά το απόγευμα, να έρχεται πολύς κόσμος, υπήρχε διοργανωτής του πανηγυριού, έφερνε κομπανία με μουσικούς, έψηναν σε σούβλες αρνιά-κατσίκια και σε δύο μεγάλα μεταλλικά βαρέλια έβαζαν τις μπύρες τα κρασιά και τα αναψυκτικά.

Πως τα διατηρούσαν κρύα, παγωμένα;

Με μουλάρια έφερναν από το βουνό πάγο, που υπήρχε στα ανήλιαγα σημεία του βουνού από το χιόνι του χειμώνα, και τον έριχναν σε κομμάτια στα βαρέλια και στη συνέχεια έβαζαν τις μπύρες τα κρασιά και τα αναψυκτικά να παγώσουν. Πάγωναν τόσο πολύ, που ακόμα και τα σύγχρονα ψυγεία τόσο καλά δεν θα τα πάγωναν !!!

Οπότε, αφού υπήρχε ζωντανή μουσική, κόσμος πολύς, μεζέδες καλοί, παγωμένες μπύρες κλπ… τι άλλο θα ήθελαν όλοι να το γιορτάσουν με την καρδιά τους; Χαμός γινόταν μέχρι το βραδάκι…
Μουσική, χορός, διασκέδαση, αντάμωμα πολλών ανθρώπων στα 1200 μέτρα υψόμετρο, μέσα στα έλατα και με θέα απεριόριστη από Γιάννενα μέχρι Άρτα και Αμβρακικό κόλπο.

Τις Κυριακές ή μεγάλες γιορτές κατέβαιναν πολλοί στα Άγναντα για να εκκλησιαστούν, όπως και σε γάμους, βαφτίσια, κηδείες κλπ.

Το Πάσχα κατέβαιναν και για την Σταύρωση, τον επιτάφιο, όπως και για την Ανάσταση, και μετά ομάδες, ομάδες, έπαιρναν το δρόμο της επιστροφής μέσα στη νύχτα, με αναμμένες λαμπάδες ή φαναράκια.

Το Φθινόπωρο θυμάμαι που έστηναν σε γειτονικό σπίτι το καζάνι για την απόσταξη του τσίπουρου.

Όσοι είχαν αρκετά σταφύλια και έκαναν και κρασί, τα υπολείματα μετά το τράβηγμα του μούστου, το πήγαιναν σε όποιον είχε το ειδικό καζάνι και έβγαζαν το τσίπουρο της χρονιάς.

Εμείς σαν παιδιά, όλα τα παρατηρούσαμε και προσπαθούσαμε να διασκεδάσουμε με οτιδήποτε συνέβαινε στον περίγυρό μας.

Σαν παιδιά, παιχνίδια δεν είχαμε, που να τα βρούμε και με τι χρήματα να τα αγοράσουμε; Κατασκευάζαμε παιχνίδια και με αυτά παίζαμε στις γειτονιές που μαζευόμασταν.

Άλλος έφτιαχνε μεγάλη κούνια και την έδενε σε ψηλό δέντρο όπως σε μια τεράστια καρυδιά που είχαμε κοντά μας, άλλος έφτιαχνε πατίνι, αφού από κάπου είχε εξοικονομήσει κάποια ρουλεμάν και το ανάλογο σανίδι, όταν δε βρίσκαμε καμμιά καλή μπάλα, ανεβαίναμε ψηλά, πάνω από την κορφή του συνοικισμού, στη ’’λάκα του Παπαχρήστου’’, ένα μεγάλο επίπεδο χέρσο χωράφι που ήταν το γήπεδό μας.

Παίζαμε φυσικά και με βώλους, παίζαμε τα ’’καρύδια’’, παίζαμε κρυφτό, κάναμε τσουλήθρες σε κατηφορικά σημεία στα χορτάρια ή και στο χώμα και ότι άλλο σκαρφιζόμαστε.

Τα γόνατά μας, μόνιμα γρατσουνισμένα ή και ματωμένα αλλά δεν μας ένοιαζε… Τσαλαβουτάγαμε και σε καμμιά ’’γούρνα’’, που σχηματιζόταν από το γειτονικό χείμαρρο, με το λιγοστό νερό που είχε, και κάναμε το ’’μπάνιο’’ μας, παρ’ ότι το νερό ήταν παγωμένο γιατί λίγο πιο ψηλά ήταν οι πηγές της ’’Γκούρας’’ !

Θυμάμαι μπροστά στο σπίτι μας είχε μια τεράστια μουριά που έκανε ωραία άσπρα μούρα, όχι τα μεγάλα, τα μικρά, αλλά ήταν πεντανόστιμα.

Ανέβαινε ο μεγαλύτερος της παρέας στην μουριά, και τέσσερις από κάτω κρατάγαμε ένα σεντόνι ανοιχτό, κούναγε με δύναμη τα κλαδιά ο από πάνω, έπεφταν σωρό τα μούρα πάνω στο σεντόνι.
Βρίσκαμε ένα μεγάλο ταψί και βάζαμε κρύο νερό και μέσα εκεί βάζαμε και τα μούρα, για να ξεπλυθούν και να παγώσουν και μετά τα τρώγαμε καθαρά και δροσερά !

Κληματαριές γεμάτες με σταφύλια υπήρχαν σχεδόν σε κάθε σπίτι, συκιές, κορομηλιές, κερασιές, ροδακινιές επίσης, τα φρούτα δεν θυμάμαι να μας έλειπαν ποτέ, όλο και κάποια υπήρχαν…
Στα μάτια μας σαν παιδιά και όχι μόνο σε μας, αυτός ο συνοικισμός φάνταζε τότε σαν παράδεισος.
Δεν μπορούσαμε να διανοηθούμε ότι υπάρχει περίπτωση να ξεριζωθούμε μέσα σε ένα βράδυ από εκεί και να εγκατασταθούμε μόνιμα πλέον κάπου αλλού !!!

Εκ των υστέρων βέβαια σκεπτόμενος κάποιος πιο ώριμα και ψύχραιμα, αφού έχουν καταλαγιάσει πλέον τα συναισθήματα της σκληρής και αναπάντεχης καταστροφής, βλέπει και κάτι θετικό μέσα σε όλα αυτά τα αρνητικά που προκάλεσε η κατολίσθηση των Στρανών.

Κάποιοι από τους μεγαλύτερους, που ήταν τεχνίτες, οικοδόμοι, κλπ, που δεν είχαν σταθερό, καθημερινό μεροκάματο στο χωριό και τα τριγύρω χωριά, αναγκάστηκαν να μετακομίσουν μόνιμα στην Άρτα, τα Γιάννενα και κυρίως στην Αθήνα.

Εκεί βρήκαν δουλειές, που είχαν καθημερινό και καλύτερο μεροκάματο και όσοι ήταν άξιοι και ιδιαίτερα εργατικοί, κατάφεραν να κερδίσουν αρκετά χρήματα, κατάφεραν να κάνουν δικές τους δουλειές, έγιναν μικροεπιχειρηματίες, εργολάβοι, έμποροι, δημιούργησαν περιουσίες και βελτίωσαν κατά πολύ το βιοτικό τους επίπεδο.

Είναι αυτό που έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι: ’’ουδέν κακόν αμιγές καλού’’ !!!

Τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους και να μην συνέβαινε η κατολίσθηση, θα έφευγαν κάποια στιγμή για σπουδές και δουλειές, για τις μεγαλύτερες πόλεις, ήταν αναπόφευκτο, θα έμενε όμως ο συνοικισμός με τα σπίτια του, και κάποιοι από τους μεγαλύτερους θα συνέχισαν να ζουν εκεί, θα πήγαινε και δρόμος για αυτοκίνητα, θα πήγαινε και το ηλεκτρικό ρεύμα, θα υπήρχε ακόμα μια σχετική ζωή εκεί.
Τώρα υπάρχουν δύο τρία σπίτια που ξαναχτίστηκαν εκ των υστέρων, αλλά δεν φτάνουν για να ξαναζωντανέψουν τα Στρανά …. Δυστυχώς !!!

Πιστεύω απλά με όλα αυτά που έγραψα, πρώτον θα ξανάρθουν στην μνήμη για μια φορά ακόμα σε όσους τα έζησαν, και δεύτερον θα μάθουν κάποιες λεπτομέρειες όσοι δεν τα έζησαν αλλά θα ήθελαν να μάθουν για τα Στρανά, π.χ. οι νεώτερες γενιές…

Ένα αφιέρωμα για την γενέτειρά μου, ένας φόρος τιμής, για τα Στρανά !!!

Θεόφιλος Καπέλης

Νέα Ιωνία

Το άρθρο ΣΤΡΑΝΑ: Από ’’Παράδεισος’’ ..… ’’Κόλαση’’ σε λίγες ώρες !!! εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

• Δωρεάν ιατρικές εξετάσεις κατοίκων από το Ίδρυμα Νιάρχος
• Ετήσιο μνημόσυνο του Θεοφάνη- Ερμή Θεοχαρόπουλου στις 29/01
• Εκπαιδευτικές ορειβατικές δράσεις σε θέματα ασφάλειας, ομιλίες κλπ. (ΣΕΟΒ, ΕΟΟΑ, διάφοροι γιατροί, κλπ.)

*Πληροφορίες σχετικά στο www.tac.gr και στο τηλέφωνο +306947634197

Κινητές Ιατρικές Μονάδες – ΚΥ Αγνάντων 27-29/01/2023

*** H καταχώρηση των ραντεβού γίνεται MONO ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ***
Η διαδικασία που χρειάζεται να ακολουθήσει ο κάθε εξεταζόμενος είναι είτε μέσω:

• Της ιστοσελίδας https://mykim.gr
• Tης εφαρμογής MyKIM διαθέσιμη σε Playstore & Appstore
  Τα απαιτούμενα στοιχεία είναι, ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, αμκα, κινητό τηλέφωνο και ιατρικές ειδικότητες:
• ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ
• ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΟΣ
• ΟΦΘΑΛΜΙΑΤΡΟΣ
• ΩΡΛ
• ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΟΣ
• ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ
• ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΣ
• ΓΕΝΙΚΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ
• ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟΣ
• ΝΕΥΡΟΛΟΓΟΣ
• ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ
• ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΟΣ – ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ

Για οποιοδήποτε πληροφορία σχετικά με τη διαδικασία μπορείτε να καλείτε στο 2102447694, στον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων 2685360219 – 2685360117 και στο ΚΥ Αγνάντων 2685360500.

Το πρόγραμμα των Κινητών Ιατρικών Μονάδων υλοποιείται από την ΑΜΚΕ Αναγέννηση και Πρόοδος σε συνεργασία με την Ανώνυμη Εταιρεία Μονάδων Υγείας (Α.Ε.Μ.Υ. Α.Ε.), υπό την επιστημονική επίβλεψη της Α΄ Ορθοπαιδικής Χειρουργικής Κλινικής ΕΚΠΑ, με πρωτοβουλία και αποκλειστική δωρεά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ).

Το άρθρο ΑΓΝΑΝΤΑ: 27-29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2023 ΤΖΟΥΜΕΡΚΑ εις μνήμην… !!! εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Η δράση αυτή πραγματοποιείται στα πλαίσια ενίσχυσης της Τράπεζας αίματος των Αγναντιτών. Σε αυτή την τράπεζα, με κωδικό 16266, δικαιούχοι είναι όλοι οι απανταχού Αγναντίτες και οι οικογένειες τους.

Γίνεται σε όλους σαφές ότι η συμμετοχή σας είναι μέγιστης σημασίας, αφού ο σκοπός που υπηρετεί είναι ιερός. Οι ανάγκες σε αίμα πολλές φορές είναι έκτακτες και μεγάλες και άλλοτε προγραμματισμένες, οπότε αυτές τις ανάγκες έρχεται να καλύψει η Τράπεζα αίματος μας.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ,
ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΩΝ !!!
ΔΙΝΟΥΜΕ ΑΙΜΑ !!!
ΣΩΖΟΥΜΕ ΖΩΕΣ !!!

Το άρθρο ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ ΣΤΙΣ 7 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΑΝΤΑ εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Στο Βουργαρέλι στις 19 Απριλίου 2022 ημέρα Τρίτη κατά την διάρκεια της συνεδρίασης του Δ.Σ. του Δ. Κεντρικών Τζουμέρκων συζητήθηκε μεταξύ άλλων και η από 17 Απριλίου 2022 εισήγηση του Προέδρου της Τοπικής Κοινότητας Αγνάντων Κώστα Παππά περί καθορισμού θέσεων στάθμευσης στην πλατεία «Αγίου Γεωργίου» στον οικισμό Αγνάντων.

Αναλυτικά στην εισήγηση του ο Πρόεδρος αναφέρει:
«Ως Πρόεδρος της Τ.Κ. Αγνάντων, εισηγούμαι το ανωτέρω θέμα με τα εξής: Έχει
ολοκληρωθεί η διαμόρφωση του χώρου, ανατολικά της πλατείας Αγνάντων, στον συνοικισμό Αγίου
Γεωργίου και είναι χρήσιμο να καθορίσουμε στον χώρο αυτό μια(1) θέση στάθμευσης ΤΑΞΙ, μια(1) θέση
στάθμευσης ΑΜΕΑ και στον εναπομείνοντα χώρο, θέσεις στάθμευσης Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτων.
Επίσης, προκειμένου να μην υπάρχει άναρχη στάθμευση αυτοκινήτων, στον δρόμο από το καφενείο
του Δημητρίου Κώστα μέχρι τις κοινοτικές βρύσες και δεκαπέντε μέτρα μετά περίπου, πιο κάτω από τις
βρύσες, να καθορισθεί χώρος στάθμευσης Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτων».

Κατόπιν, ο Πρόεδρος αφού έδωσε το λόγο στους κ.κ. Δημοτικούς Συμβούλους, οι οποίοι αφού εξέθεσαν τις απόψεις τους κλήθηκαν να αποφασίσουν σχετικά.

Το Δημοτικό Συμβούλιο, έχοντας υπ’ όψιν:
α. Την από 17.04.2022 αίτηση του Προέδρου της Τ.Κ. Αγνάντων
β. Το άρθρ. 79 και 82 του Ν. 3463/06
γ.Την εισήγηση του Προέδρου και τις σχετικές διατάξεις
δ. Τις με αριθμ. πρωτ. 18318/13.03.2020, 40/20930/31.3.2020, 33282/29.05.2020 και
60249/22.09.2020, 426/77233/13.11.2020, 1293/08.01.2021, 643/69472/24.09.2021 εγκυκλίους του
Υπ. Εσ. & την Δ1α/Γ.Π.οικ.20354/09.04.2022/ΦΕΚ 1724/Β/09.04.2022.

Α π ο φ α σ ί ζ ε ι ο μ ό φ ω ν α

Εγκρίνει:

1. Τον καθορισμό θέσεων στάθμευσης, στην πλατεία «Αγίου Γεωργίου» στον οικισμό Αγνάντων,
   ήτοι: μίας θέσης ΑΜΕΑ, μίας θέσης ΤΑΞΙ, μίας θέσης Λεωφορείου, τριών θέσεων για δίκυκλα
   και στον υπόλοιπο χώρο, καθορισμό θέσεων για Ε.Ι.Χ. αυτοκίνητα.
2. Την κατάργηση της θέσης στάθμευσης ΤΑΞΙ, παραπλεύρως της ταβέρνας «ΜΕΡΑΚΛΗΣ»,
   καθώς και την απαγόρευση της στάθμευσης Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτων στο χώρο αυτό.

Το άρθρο Δ. Κεντρικών Τζουμέρκων: Καθορισμός θέσεων στάθμευσης στην Τ.Κ. Αγνάντων εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Γράφει ο Χρίστος Τούμπουρος

Η βρύση αυτή είναι μια από τις πέντε που κατασκευάστηκαν το 1909 στην Άγναντα.
Τα έξοδα ήταν δωρεά του Αγναντιτη – ευεργέτη Αποστόλου Κωνσταντίνου ή Τουμπουροπούλου.

Παραθέτω δημοσίευμα της εποχής:12/12/1909 εφημερίδα ΣΚΡΙΠ
Άγναντα Νοέμβριος (ανταποκριτού μας)

«Προ τινων ημερών παρεδόθη υπό του εργολάβου Κωνσταντίνου Μασσιαλή εις την Κοινότητα Αγνάντων το κατασκευασθέν υδραγωγείον δαπάνη του κ. Αποστόλου Κωνσταντίνου ή Τουμπουρουπούλου.
Επί τη ευκαιρία ταύτη εγένετο αγιασμός εις την πλατείαν της συνοικίας η Παναγία εις την εκεί βρύσιν και εψάλη δοξολογία υπέρ της ευημερίας και πολυχρονιότητας του ευεργέτου κ. Αποστόλου Κωνσταντίνου ή Τουμπουρουπούλου και της οικογενείας αυτού.
Εις τον αγιασμόν παρέστησαν άπαντες οι ιερείς του χωρίου, το κοινοτικόν συμβούλιον, άπασαι αι ενταύθα αρχαί και πλήθος λαού.
Ο λαός των Αγνάντων και των περιχώρων ευγνωμωνών τον μέγαν ευεργέτην ιδιαιτέρως οι Αγναντίται πανηγυρίζουν υπερηφανευόμενοι δια τον μέγαν πατριώτην των.
Ο κύριος Απόστολος Κωνσταντίνος Τουμπουρόπουλος εγεννήθη εν Αγνάντη και εγκαταστάθη εις Buda Palaga Ρουμανίας από τριακονταετίας αποκτήσας δια της εργασίας του ικανήν περιουσίαν δεν έπαυσε δε ενθυμούμενος την ιδιαιτέραν αυτού πατρίδα τα Άγναντα ευεργετών εκείθεν συγγενείς και πατρτιώτας ποικιλοτρόπως.
Κατά το έτος 1904 εκαλλώπισεν δι εικόνων τον ιερόν ναόν «η Παναγία» προσενεγκών πεντήκοντα εικοσόφραγκα. Το δε 1908 επεσκέφθη διαφόρους πόλεις της Ελλάδος ως και την Άρταν πρωτεύουσαν του νομού Άρτης, εις ην υπάγονται τα Άγναντα η ιδιαιτέρα αυτού πατρίς την οποίαν επροίκισε με το ανωτέρω υδραγωγείον πρωτοφανούς κατασκευής δια τον Νομόν Άρτης καταναλώσας προς τούτο 13,500.
Την κατασκευήν του υδραγωγείου τούτου ανέλαβεν ο εξ Αγνάντων έντιμος και ρέκτης εργολάβος δημοσίων έργων Κωνσταντίνος Μασσιαλής, υπό την επίβλεψιν επιτροπής αποτελουμένης εκ των κ.κ. Βασιλείου Τούμπουρου δικολάβου και πρωτοξαδέλφου του ευεργέτου, Κ. Ευταξίου κτηματίου εξ Αγνάντων, Ιωάννου Ζάρα εμπόρου εξ Άρτης, Ιωάννου Γ. Μπανιά κτηματίου εκ Μελισσουργών και Γεωργίου Γούλα ιερέως εξ Αγνάντων.
Η κατασκευή του έργου ήρξατο τον Μάιον του 1909 πάρεδόθησαν δε εις χρήσιν τέσσερΙς βρύσες εις την συνοικίαν η Παναγία με άφθονον νερόν και διαυγές και με καλλιτεχνίαν των στηλών, επί του μετώπου των οποίων χρυσοίς γράμμασι επί μαρμαρίνης πλακός σημειούται το όνομα του ευεργέτου Απόστολος Κωνσταντίνου ή Τουμπουρόπουλος»

Το άρθρο Άγναντα: Οι βρύσες στην συνοικία της Παναγίας. εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.

Πάει και αυτή η εκλογική διαδικασία. Πέρασαν κιόλας τέσσερα χρόνια (δύο θητείες, 2017-19, 2019-21),που αποφασίζαμε ο υπογράφων, ο Βαγγέλης Κώστας και ο Ανδρέας Νάτσης να ασχοληθούμε με τα κοινά της Αδελφότητας Αγναντιτών Αθήνας. Θυμάμαι ένα τηλέφωνο του Βαγγέλη που μου ανέλυσε το πλάνο που είχε στο μυαλό του για να μπορέσουμε να το υλοποιήσουμε.

Ένα πλάνο το οποίο περιλάμβανε μια σειρά από στόχους και δράσεις. Το εγχείρημα της ενασχόλησης μου με τα κοινά ενός συλλόγου πάντα μου άρεσε. Η αγάπη μου για το χωριό ήταν ένα ακόμα κίνητρο για να μπορέσω και εγώ με την σειρά μου να δώσω ιδέες, για να μπορέσει η Αδελφότητα να αξιοποιήσει την βαρύτατη κληρονομιά που είχαν αφήσει οι προκάτοχοι. Τέσσερα χρόνια μετά και με πιο καθαρό μυαλό πια, μπορώ να πω ότι δεν μετάνιωσα επ΄ ουδενί που αποτελώ μέλος της οικογένειας της Αδελφότητας. Αυτό που ξεχωρίζει στην σημερινή Αδελφότητα είναι ένα πράγμα. Η αγάπη και η χημεία που υπάρχει με όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, με την ταύτιση απόψεων στην συντριπτική πλειοψηφία να ξεπερνάει και το τελευταίο εμπόδιο το οποίο μπορεί να παρουσιαστεί.

Το οικογενειακό κλίμα που επικρατεί μεταξύ μας αποτυπώνεται ξεκάθαρα στην εικόνα που βγάζει προς τα έξω η Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας, καθώς και σε όλα αυτά που υλοποιούμε χρόνο με τον χρόνο. Μια οικογένεια έχει και τις προστριβές της. Θα ήμουν ψεύτης, αν έλεγα ότι σε αυτά τα τέσσερα χρόνια δεν διαφωνήσαμε ή δεν ανέβηκαν κάποιοι τόνοι φωνής πιο ψηλά. Όμως, όταν μια οικογένεια είναι δεμένη και αγαπημένη, ξεπερνάει τις δυσκολίες και τις διαφωνίες και προχωράει μπροστά . Αυτό είναι το μεγάλο μυστικό της Αδελφότητας. Ότι μέσα σε αυτά τα τέσσερα χρόνια είμαστε μια γροθιά και μπορούμε να συμβαδίζουμε και στο τέλος με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο να συμφωνούμε.

Μετά την ψήφο εμπιστοσύνης που πήραμε από τους συγχωριανούς μας, για ακόμα μια διετία, πλέον βάζουμε πλώρη για νέα πράγματα. Φρέσκες ιδέες, νέοι στόχοι και με μεγάλο «όπλο» πλέον, την αύξηση νέων και ικανών ανθρώπων στο Δ.Σ της Αδελφότητας, Τακτικών Μελών και Αναπληρωματικών. Αυτό είναι το νέο δυνατό χαρτί της Αδελφότητας Αγναντιτών Αθήνας που για την επόμενη διετία θα προσπαθήσει να αυξήσει την ήδη γεμάτη παραγωγικότητα της σε μια σειρά από δράσεις, δραστηριότητες, στόχους, παρότι η πανδημία του covid-19 δεν μας αφήνει πολλά περιθώρια και δυσκολεύει αρκετά το έργο.

Με «όπλο» την αισιοδοξία ότι η περιπέτεια που περνάμε θα περάσει κάποια στιγμή, ήδη καταρτίζουμε τα επόμενα σχέδιά μας με ορίζοντα το τέλος της διετίας που λογίζεται στο 2023. Το μεγαλύτερο εργαλείο της επικοινωνίας της Αδελφότητας αποτελεί η εφημερίδα που χρόνια τώρα είναι ο συνδετικός κρίκος των απανταχού Αγναντιτών. Στο κομμάτι της επικοινωνίας ήρθε να προστεθεί και η ανανεωμένη ιστοσελίδα που διευκολύνει ακόμα περισσότερο το έργο του συλλόγου.

Κύριο μέλημα της Αδελφότητας και σε αυτή την διετία, αποτελεί και η συνεργασία, που έχει τα τελευταία χρόνια και με τους τοπικούς φορείς του χωριού. Ο σύλλογος έχει αναπτύξει μια πιο στενή συνεργασία με τον Πολιτιστικό σύλλογο της Άγναντας, ενώ βρίσκεται σε διαρκή επικοινωνία τόσο με την Κοινότητα, όσο και με τον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Η Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας βρίσκεται σε ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας και με την Αδελφότητα Αγναντιτών Ιωαννίνων και είναι πάντα είναι ανοιχτή σε προτάσεις.
Το ταξίδι που ξεκινήσαμε το 2017 συνεχίζεται απρόσκοπτα με βασικό μας μότο την αγάπη για το χωριό μας.

Υ.Γ: Θέλω να συγχαρώ τα νέα μέλη της Αδελφότητας που εκλέχθηκαν και προστέθηκαν στην οικογένεια του συλλόγου. Χριστόφορος Ντερτιμάνης, Γιάννης Χριστοβασίλης, Αργύρης Κωστάκης και Αικατερίνη Κακοσίμου. Τέσσερα άφθαρτα πρόσωπα, ικανά για να προσθέσουν και αυτά το δικό τους λιθαράκι στην δράση της Αδελφότητας.

Το άρθρο Πλώρη για νέους στόχους η Αδελφότητα Αγναντιτών Αθήνας εμφανίστηκε πρώτα στο Άγναντα Άρτας.